Biri şiir söylemiş
benim kralı olduğum ülkede.
Benim şiir günümde
benden önce

Şuna bakın, valla iyi cesaret.
Neyse ki yüreğimde var merhamet.
Yoksa çağırırdım gardiyanları.
Attırırdım onu zındana.
Benden önce şiir söyersin ha, al sana.


Ünlemsen ünlemliğini bil.
Söylüyorum her zaman döne döne.
Asla geçilemez bu ülkede Kral Noktadan öne.


Her cümlenin sonunda kim var, ben.
Tarihi yazarken günün,
ayın, yılın arasına ben girerim.


Avukatlar doktorlar adlarını kısa yazarken
Av. diye Dr. diye hep beni kullanırlar.


Telefon için Tel. gibi, yüzyıl için yy. gbi
Kısaltmalarda ben varım yine.


Günün hangi zamanında
olduğumuzu yazmak için
saatla dakikanın arasına giren
ben olurum. İşte örneği:
11.30, 12.00, 18.15, 24.00.


Ardına takıldığım sayılara inci
dedirttiren de benim: 1. ve 2. ve 5.
birinci ve ikinci ve beşinci.


kafamı bozmayın sabahleyin erken erken.
Kimse çıkamaz önüme benim.
Bu kadar çok görevim varken.