1885‘te Fransız kimyacısı Hilaire de Chardonnet, *odundaki büyük selüloz molekülünü çok daha küçük birkaç moleküle bölmeyi başardı, sonra bunları yeniden birleştirerek ilk yapay ipliği (reyon), yarattı. Pırıl pırıl, yumuşak ve ipek görünümünde olan bu iplik günümüzde de yapılmaktadır, bazen tek başına, çoğu zaman başka ipliklerle karışık olarak kullanılmaktadır.

  • ilk naylon iplik 1937de üretildi

1937'de Amerikalı bilgin Wallace Carothers, katranın damıtılmasından elde edilen ürünleri kullanırken tamamen sentetik olan ilk ipliği buldu: naylon. Reyondan farklı olarak naylon çok az miktarda su emer. ve bu nedenle ıslakken de katılığını korur (milimetre kare başına 50-60 kg arasında değişen bir basınca dayanabilir). 1938‘de Amerikan şirketi Du Pont de Nemours tarafından geliştirilen ve poliamit denilen bu yeni dokuma birdenbire büyük bir ün kazandı (ilk naylon çoraplar Amerika Birleşik Devletleri'nde 1940‘ta yapılmaya başladı). Polyester (Tergal), akrilik reçine ve polivinil gibi benzer nitelikler taşıyan başka sentetik ipliklerin keşfine de bu buluş yol açtı.

  • çok yaygın bir kullanım alanı

Bütün bu yapay iplikler doğrudan doğruya soğukta çekilip bükülen telciklerden yapılır. Bunlar da *ipek, *yün veya *pamuk gibi kullanılır, ama çürümedikleri için havanın etkisine ve aşınmaya karşı daha dayanıklıdır.
Buna karşılık yüksek sıcaklıkta (naylon 230 derecede) erir. Bunlardan yapılan kumaşlar elbise ve çamaşır yapımında geniş ölçüde kullanıldığı gibi, fırça kılı, kimya sanayii için süzgeç kumaşı, balık ağı, halat, cerrahîde kullanılan iplik, raket teli v.b. yapımında da işe yarar. Naylonun kullanım alanı giderek genişlemektedir.