Cahit Külebi Kimdir? - Delinetciler Portal
+ Hemen Yorum Yap

Cahit Külebi Kimdir?

  1. Cahit Külebi (doğum 1917 Tokat- ölüm 20 Haziran 1997 Ankara), Türk şair.

    Halk şiirinden, türkülerden yararlanarak çağdaş bir şiir oluşturmuş, konu olarak yurt sevgisini, insan ve doğa sevgisini işlemiştir. Şiirlerinde çocukluğunun ve gençlik yıllarının geçtiği yörelerden izlenimlerini yansıtmıştır.

    Yaşamı
    20 Aralık 1917'de, Tokat'ın Zile ilçesinin Çeltek Köyü'nde doğdu. İlkokulu Niksar'da, liseyi Sivas'ta bitirdi. İstanbul Yüksek Öğretmen Okulu Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nü bitirdi. Antalya Lisesi'nde, Ankara Devlet Konservatuvarı'nda, Ankara Gazi Lisesi'nde edebiyat öğretmenliği yaptı. Milli Eğitim Müfettişi oldu. İsviçre'ye kültür ataşesi ve öğrenci müfettişi olarak atandı. Yurda dönünce Milli Eğitim Bakanlığı Başmüfettişliği ve Kültür Müsteşar Yardımcılığı görevlerinde bulundu. 1972'de emekliye ayrıldı. 1983 yılına kadar Türk Dil Kurumu'nda çalıştı. 1976'dan sonraki dönemde Türk Dil Kurumu Genel Yazmanı'ydı. Şair, 20 Haziran 1997 tarihinde Ankara'da hayata gözlerini yumdu.


    Eserleri

    Şiirleri

    • Atatürk Kurtuluş Savaşında (1952)
    • Yeşeren Otlar (1954), 1955 Türk Dil Kurumu Edebiyat Ödülü
    • Süt (1965)
    • Şiirler (1969)
    • Türk Mavisi (1973)
    • Sıkıntı ve Umut (1977)
    • Yangın (1980), 1981 Yeditepe Şiir Ödülü
    • Bütün Şiirleri (1982)
    • Güz Türküleri (1991)
    • Bütün Şiirleri (1997)
    • Güzel Yurdum (1996)
    • Zerdali ağacı


    • Kamyonlar Kavun Taşır
    • Biz Biliriz Bizim İşlerimizi


    Anıları

    • İçi Sevda Dolu Yolculuk (1986)


    Düz Yazıları

    • Şiir Her Zaman (1985)
    • Ecenin Günlüğü


    Ödülleri

    • 1997 Türk Dil Kurumu Edebiyat Ödülü (Yeşeren Otlar ve Keçiler)
    • 1985 Yeditepe Şiir Ödülü (Yangın)


  2. 2010-12-24 #2
    Günler Bana Bir Hikaye Anlattı

    Geçen gün bir kadın gördüm,
    Kucağında bir çocuk vardı.
    Yüzü kehribar rengindeydi.
    Ne oldu sana bebek dedim
    Noldu da böyle zayıfladın?
    Çocuk yüzüme bakıp güldü.
    Geçen gün bir çocuk gördüm
    Yüzü kehribar rengindeydi.

    Geçen gün bir gelin gördüm
    Gelinin yüzü gül rengindeydi.
    Kocasının koluna asılarak gider.
    Ne oldu gelin sana dedim,
    Noldu da böyle güzelleştin?
    Gelin yüzüme bakıp güldü.
    Gözleri zeytin rengindeydi.

    Çok güvenme haline gelin dedim
    Bir gün gelir sen de anlarsın.
    Dünya dediğin şeker şerbet
    İçi başka dışı başkadır.
    Bir gün şu kadına dönersin,
    Dönersin de sonra ağlarsın.
    Çok güvenme haline gelin dedim.

    Geçen gün bir adam gördüm
    Bir şeyden korkar gibiydi.
    Kim korkuttu adam seni dedim
    Herif yüzüme bakıp güldü,
    Geçen gün bir adam gördüm.

    Dayanamıyorum onların haline
    Yüreğime oklar saplanıyor.
    İstiyorum ki kadınlar her zaman
    Vefalı, iyi, sıcak,
    Erkekler sağlam yapılı, çalışkan,
    Çocuklar tosun gibi,
    İstiyorum ki pırıl pırıl olsun
    Dünyamızın günleri.
    Ne çare evdeki hesap
    Çarşıdakine uymuyor
    İnsanlar bol bol laf ediyor ya
    Yine de işlerine
    Akıl fikir ermiyor.

    Bizim bir dünyamız var ki
    İstesek güzel olur,
    Denize gisek balık gibi
    Yumuşar kemiklerimiz,
    Güneşin altında otursak
    Isınır dinleniriz.
    Bizimdir rüzgarı, ağacı, meyvesi
    Bizimdir dostluğu, kardeşliği, sevdası.
    Ama biz insanoğulları
    Babadan mirasa konmuşuz
    Her gün bir taşını söker atarız
    Hele bir işimize elversin
    Tozu dumana katarız.
    Ama biz insanoğulları
    Babadan mirasa konmuşuz.

    Cahit Külebi


  Okunma: 5139 - Yorum: 1 - Amp
Kullanıcı Oylaması: /5 -