Ahmet Hamdi Tanpınar Hayatı Biyografisi - Delinetciler Portal
+ Hemen Yorum Yap

Ahmet Hamdi Tanpınar Hayatı Biyografisi

  1. Ahmet Hamdi Tanpınar (1901 - 1962) Ahmet Hamdi Tanpınar hayatı biyografisi

    İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi' ni bitirdi (1923); liselerde, yüksek okullarda çeşitli dersler okuttu, İstanbul Üniversitesi' nde Yeni Türk Edebiyatı profesörlüğüne atandı (1939), Milletvekilliği (1942-1946), Milli Eğitim müfettişliği gibi görevlerden sonra tekrar, ölümüne kadar süren, Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü' ndeki profesörlüğüne döndü (1949). Rumelihisarı Mezarlığı' nda Yahya Kemal' in başucuna gömülü.


    İlk şiiri 1920' de yayımlanmıştı. Altmış kadar şiirinden oncak otuz yedisi ile, tek şiir kitabını ölümüne yakın çıkardı: Şiirler (1961; Bütün Şiirleri adıyla genişletilmiş olarak 1976). Şiirlerinde bir imaj ve müzik kaygısı taşıdığı, hikaye ve romanlarında da, başta zaten tema'sı olmak üzere, psikolojik anları, bilinçaltını aradığı, yansıttığı görülür. (Geniş bilgi Prof. Mehmet Kaplan' ın Tanpınar' ın Şiir Dünyası;1964 kitabında).


    Tanpınar'ın başlıca eserleri şöyledir. Hikaye kitapları: Abdullah Efendinin Rüyaları (1943), Yaz Yağmuru (1955), Hikayeler (1983). Romanları: Huzur (1949), Saatleri Ayarlama Enstitüsü (1962), Sahnenin Dışındakiler (1973), Mahur Beste (1975), Aydaki Kadın (1987). Denemeleri: Beş Şehir (1946), Yahya Kemal (1961), Edebiyat Üzerine Makaleler (1969), Yaşadığım Gibi (1970). MonografiIX. Asır Türk Edebiyat Tarihi (1949). "Ahmet Hamdi Tanpınar' ın Mektupları"nı da Zeynep Kerman derledi (1974; genişletilmiş ikinci basım, 1992). Çeşitli baskıları olan eserleri Dergah Yayınları' nda toplanmaktadır. Enis Batur, Ahmet Hamdi Tanpınar' dan "Seçmeler" adlı bir kitap hazırladı (1992).



  2. 2009-06-13 #2
    BİR ADIN KALMALI


    Bir adın kalmalı geriye
    Bütün kırılmış şeylerin nihayetinde
    Aynaların ardında sır,
    Yalnızlığın peşinde kuvvet.
    Evet nihayet bir adın kalmalı geriye
    Bir de o kahreden gurbet.



    Sen say ki ben hiç ağlamadım,
    Hiç ateşe tutmadım yüreğimi,
    Geceleri koynuma almadım ihaneti,
    Hele nihavend, hele buse hiç geçmedi aklımdan
    Ve hiç gitmedi bir topak kan gibi adın
    İçimin nehirlerinden.
    Evet yangın,
    Evet salaş yalvarmanın korkusunda talan,
    Evet kaybetmenin o zehirli buğusu,
    Evet isyan,
    Evet kahrolmuş sayfaların arasında adın.
    Sokaklar dolusu bir adamın yalnızlığı.
    Bu sevda biraz nadan,
    Biraz da hıçkırık tadı,
    Pencere önü menekşelerinde her akşam..



    Dağlar sonra oynadı yerinden
    Ve hallaçlar attı pamuğu fütursuzca.
    Sen say ki yerin dibine geçti geçmeyesi sevdam
    Ve ben seni sevdiğim zaman bu şehre yağmurlar yağdı.
    Yani ben seni sevdiğim zaman,
    Ayrılık kurşun kadar ağır,
    Gülüşün kadar felaketiydi yaşamanın.
    Yine de,
    Bir adın kalmalı geriye
    Bütün kırılmış şeylerin nihayetinde.
    Aynaların ardında sır,
    Yalnızlığın peşinde kuvvet,
    Evet nihayet, bir adın kalmalı geriye,
    bir de o kahreden gurbet..
    Beni affet,
    kaybetmek için erken,
    sevmek için çok geç...



    Ahmet Hamdi Tanpınar
    ( 1901 - 1962 )


  Okunma: 2345 - Yorum: 1 - Amp
Kullanıcı Oylaması: /5 -