Ellerimizin büyük boslugunda cirpinirken,
dilimiz acziyetle münacata dokunur: ''yar!''deriz...
icimizin ah'lari yankilanir gök kubbede.
Bir annenin bagri kadar sicak olur o an arz bize...
....

1283 - Diz çökelim yar

Kucakla bizi; annemizin ilk seni anlattigi gün tekerrür etsin zihnimizde;
hissedelim sevildigimizi...
aglarsak bilelim yaslanacak bir omzumuz oldugunu;
bilelim duanin yuvamiz kadar sicak oldugunu...


Ey er-Rahman olan Rabbim !...

Rahmetin öyle asikar ki, icimizde gizlenmis sirki dahi yüzümüze vurup bizi utandirmazsin;
setreylersin hatalarimizi, bagrina alirsin hatalarimizla bizi...


eL-Latif olan Rabbim !...


Lütfunla bizi agirlarken alemde, her günün ahirinde sükrü söylet dilimize, ismini zikir kil yürek dilimize...

Ey eL-Muktedir olan Rabbim !...

bileyelim kudretinin himayesinde bicaklarimizi, icimizdeki Ruh'umuzu küstüren tüm kötülüklere karsi.
Uhuvvetin kasnagi olussun bagrimizda, kurtulalim vesveselerden; icimizin boslugu ask'inla dolsun...


Ey eL-Vedud olan Rabbim !...

Sev bizi...


Çok sev...

Öyle ki, kipir kipir olsun icimiz; hissedince sevildigimizi...

Öyle ki, diz cöküverelim muhabbetinin karsisinda; seni sevmekten öte yol görünmesin bize;
sen'den ziyade yar tanimasin yüregimiz....

Diz cökelim yar !...

Önünde !...

Sadece senin önünde !...

Senin icin !...