Parankima doku olarak da adlandırılan temel doku bölünür doku hücrelerinden oluşur. Temel doku. kök ve gövdeyi çevreleyen tabakada, yaprağın orta kısmındaki parankimatik doku tabakasında ve diğer dokuların etrafında bulunur. Temel doku hücrelerinin sitoplazmaları bol hücreleri canlıdır. Ancak odun borusu ve öz bölgesi parankimasında ölü parankima hücrelerine de rastlanır. Ancak bu doku hücreleri daha sonra çeşitli görevleri yapmak üzere özel hücrelere dönüşür.


Temel Doku Nedir? - Temel Dokunun Yapısı ve Özellikleri


Parankima dokusu hücreleri gerçekleştirdiği görevlerine göre dört bölümde incelenir.

Özümleme Parankiması: Bu parankimaya bitkinin ışık gören kısımlarında rastlanır. Örneğin genç gövdenin dış kısımları ve yapraklarda özümleme parankiması vardır. Bu doku hücreleri bol kloroplast taşır ve fotosentez bu hücrelerde gerçekleşir. Özümleme parankimasında havalandırmayı sağlamak için hücreler arası boşluklar vardır.


İletim Parankiması: İletim parankiması fotosentez yapan dokularla iletim demetleri arasında bulunur. Bu iki doku arasında su ve besin taşınmasını sağlar. İletim parankiması hücrelerinin çeperleri ince olup kloroplast lan yoktur.


Depo Parankiması: Kloroplastı az ya da hiç olmayan, hücre çeperleri ince, büyük hücrelerden meydana gelmiştir. Bitkinin kök. gövde, meyve ve tohum gibi organlarında bulunur. Su ve besin depolar. Örneğin patates yumrusunda nişasta bakımından zengin parankima hücreleri yer almaktadır.

Havalandırma Parankiması: Su ve bataklık bitkilerinde kök ve gövdede yer alır. Hücreler arasında boşluklar vardır. Böylece havanın depolanmasını sağlayarak gaz alışverişini gerçekleştirir.