1) Yabancı dilbilgisi kuralları, Arapça, Farsça ad ve sıfat tamlamaları bırakılmalıdır.

2) Yabancı sözcükler, kendi dillerinde dilbilgisi bakımından hangi türden olursa olsun,Türkçede ne olarak kullanılıyorsa, dilbilgisi yönünden o türden sayılmalıdır.


3) Arapça ve Farsçadan gelen sözcüklerden, konuşma diline kadar girip yaygınlaşmış olanlar Türkçeleşmiş sayılmalı ve kullanılmalıdır.


4) İstanbul hanımlarının günlük konuşma dili esas alınmalıdır.


5) Terimler bilimle ilgili oldukları için aynen kullanılmalıdır.


6) Türkiye Türkçesine diğer Türk lehçelerinden sözcük alınmamalıdır.