Hz. Osman zamanında çoğaltılan mushaflar, harekesiz ve noktasız bir şekilde yazılmıştı. Muhtelif harflerin aynı şekilde yazılmalarından dolayı birbirine benzeyen bu harfleri ayırt edebilmek için noktalama işaretleri konulmamıştı. O dönemde noktasız ve harekesiz Kur'an'ı sahabeler, Hz. Peygamberden duyduğu için hatasız okuyorlardı. Fakat fetihlerin artması neticesinde İslam toplumunun çoğunluğunu Arap olmayan milletlerin oluşturmaya başlaması yeni bir sorunu da beraberinde getiriyordu. Çünkü Kur an nüshalarının harekesiz ve noktasız olması Arap olmayan Müslümanların Kur'an-ı Kerimi doğru bir biçimde okumasını ve anlamasını zorlaştırıyordu.


Bu meseleyi çözmek için ilk harekete geçen ise Irak valisi Ziyad b. Sümeyye (öl. 53/673) oldu. Ziyad yanlış okumaların önlenmesi için Ebu'l-Esved ed-Düelî (öl. 69/688)'den yardım istedi. Ebu'l-Esved gelen teklifi önce kabul etmedi. Daha sonra bir şahsın Tevbe suresinin üçüncü ayetinde yer alan "ve rasuluhu" kelimesini "ve rasûlihi" diye okuyarak, "Allah ve Resulü müşriklerden beridir." şeklindeki anlamın "Allah müşriklerden de Resulünden de beridir "e dönüşmesini görmesiyle durumun ciddiyetini anlayan Ebu'l-Esved ed-Düelî, verilen görevi kabul ederek Kur'an'ı harekeleme işine girişti.


Ebu'l-Esved ed-Düelî, mushafı başlan sona kadar harekelemiş, kırmızı mürekkeple felha için harfin üstüne, esre için altına, ötre için önüne bir nokta koymuş, tenvin İçin de İki nokta kullanmıştır. Kur'an'in harekelenmesi her ne kadar okuma kolaylığı getirmiş olsa da yanlışların önüne tam olarak geçilememiştir. Çünkü Kur'an'ı yeni öğrenenlerin benzer harfleri birbirinden ayırt etme güçlükleri devam etmiştir. Irak valisi Haccac b. Yusuf (öl. 95/713) bu problemi çözmek için Yahya b. Ya'mer (öl. 129/746) ve Nasr b. Asım (öl. 89/707)'ı görevlendirmiş, onlar da hocaları Ebu'l-Esved'den öğrendikleri noktalama İşlemini bütün Kur'an'a uygulamışlardır. Noktalama İşinde metin için siyah mürekkep kullanılırken harekeler İçin renkli mürekkep tercih edilmiştir. Kur'an'ı noktalama İşi daha sonra Medine'ye ve diğer İslam beldelerine yayılmıştır. Halil b. Ahmed (öl. 175/791) ise günümüzde kullanılan harekeleri ve diğer noktalama İşaretlerini geliştirerek bu çalışmaların son şeklini vermiştir.