Algoritmaların Tarihsel Sıralaması
1940 Öncesi

  • Yaklaşık M.Ö. 1600 - Babilliler bilinen ilk çarpanlara ayırma ve kök bulma algoritmasını geliştirdiler.
  • Yaklaşık M.Ö. 300 - Öklid algoritması
  • Yaklaşık M.Ö. 200 - Eratosthenes Elemesi
  • 263 - Gaussal eleme, Liu Hui tarafından tanımlandı.
  • 813 ve 833 yılları arasında Harezmi doğrusal ve ikinci dereceden denklemleri çözmek için bir algoritma geliştirdi. Algoritma ismi bu kişinin adından türetilmiştir
  • 1614 - John Napier logaritmayi kullanan hesaplamaları yapmak için bir metod geliştirdi
  • 1671 - Newton-Raphson metodu, Isaac Newton tarafindan geliştirildi.
  • 1690 - Newton-Raphson methodu bağımsız olarak Joseph Raphson tarafından da bulundu
  • 1805 - Cooley-Tukey algoritmasi Carl Friedrich Gauss tarafından biliniyordu
  • 1926 - Boruvka algoritması
  • 1934 - Delaunay üçgen bölümlemesi Boris Delaunay tarafından geliştirildi



1940'lar


  • 1945 - Birleştirmeli sıralama John von Neumann tarafından geliştirildi
  • 1947 - (Simplex algoritması) basit/tekyönlü algoritma George Dantzig tarafından geliştirildi



1950'ler


  • 1952 - Huffman kodlaması David A. Huffman tarafından geliştirildi
  • 1954 - Radix sıralaması bilgisayar algoritması Harold H. Seward tarafından geliştirildi
  • 1956 - Kruskal algoritması Joseph Kruskal tarafından geliştirildi
  • 1957 - Prim algoritması Robert Prim tarafından geliştirildi
  • 1957 - Bellman-Ford algoritması R. Bellman ve L. R. Ford tarafından geliştirildi
  • 1959 - Dijkstra algoritması Edsger Dijkstra tarafından geliştirildi
  • 1959 - Shell sıralaması D. L. Shell tarafından geliştirildi
  • 1959 - De Casteljau algoritması Paul de Casteljau tarafından geliştirildi


1960'lar


  • 1960 - Hızlı Sıralama C. A. R. Hoare tarafından geliştirildi
  • 1962 - Ford-Fulkerson algoritması L. R. Ford ve D. R. Fulkerson tarafından geliştirildi
  • 1962 - Bresenham doğru algoritması Jack E. Bresenham tarafından geliştirildi
  • 1964 - Öbek-sıralama J. W. J. Williams tarafından geliştirildi
  • 1965 - Cooley-Tukey algoritması James Cooley ve John Tukey tarafından yeniden bulundu
  • 1965 - Levenshtein aralığı ) Vladimir Levenshtein tarafından geliştirildi
  • 1965 - Cocke-Younger-Kasami (CYK) algoritması bağımsız olarak T. Kasami tarafından geliştirildi
  • 1967 - Viterbi algoritması Andrew Viterbi tarafından önerildi
  • 1967 - Cocke-Younger-Kasami (CYK) algoritması bağımsız olarak D. H. Younger tarafından geliştirildi
  • 1968 - A* grafik arama algoritması Peter Hart, Nils Nilsson ve Bertram Raphael tarafından geliştirildi.


1970'ler


  • 1970 - Knuth-Bendix completion algoritması Donald Knuth ve P. B. Bendix tarafından geliştirildi
  • 1972 - Graham taraması Ronald Graham tarafından geliştirildi
  • 1973 - RSA şifreleme algoritması Clifford Cocks tarafından geliştirildi
  • 1973 - Jarvis march algoritması R. A. Jarvis tarafından geliştirildi
  • 1974 - Pollard'ın p-1 algoritması John Pollard tarafından geliştirildi
  • 1975 - Genetik algoritma John Holland tarafından popülerleştirildi
  • 1975 - Pollard'ın ro algoritması John Pollard tarafından geliştirildi
  • 1975 - Aho-Corasick algoritması Alfred V. Aho ve Margaret J. Corasick tarafından geliştirildi
  • 1976 - Salamin-Brent algoritması bağımsız olarak Eugene Salamin ve Richard Brent tarafından geliştirildi
  • 1976 - Knuth-Morris-Pratt algoritması Donald Knuth ve Vaughan Pratt ve bağımsız olarak J. H. Morris tarafından geliştirildi
  • 1977 - Boyer-Moore string (karakter öbeği) arama algoritması bir harf öbeğinin başka bir harf öbeği içerisinde bulunup bulunmadığını arayan algoritma geliştirildi
  • 1977 - RSA şifreleme algoritması Ron Rivest, Adi Shamir ve Len Adleman tarafından yeniden bulundu
  • 1977 - LZ77 algoritması Abraham Lempel ve Jacob Ziv tarafından geliştirildi
  • 1978 - LZ78 algoritması LZ77 algoritmasından Abraham Lempel ve Jacob Ziv tarafından geliştirildi
  • 1978 - Bruun'un algoritması ikinin katları için G. Bruun tarafından önerildi
  • 1979 - Khachiyan'ın ellipsoit metodu Leonid Khachiyan tarafından geliştirildi


1980'ler


  • 1981 - İkinci dereceden eleme metodu Carl Pomerance tarafından geliştirildi
  • 1983 - Simule edilmiş tavlama metodu (Simulated annealing) S. Kirkpatrick, C. D. Gelatt ve M. P. Vecchi tarafından geliştirildi
  • 1984 - LZW algoritması LZ78'den Terry Welch tarafından geliştirildi
  • 1984 - Karmarkar'ın iç nokta algoritması Narendra Karmarkar tarafından geliştirildi
  • 1985 - Simule edilmiş tavlama metodu (Simulated annealing) bağımsız olarak V. Cerny tarafından geliştirildi
  • 1986 - Blum Blum Shub L. Blum, M. Blum, ve M. Shub önerildi
  • 1988 - Özel sayı alanı elemesi John Pollard tarafından geliştirildi


1990'lar


  • 1990 - Genel sayı alanı elesi Özel sayı alanı elesi yönteminden Carl Pomerance, Joe Buhler, Hendrik Lenstra, ve Leonard Adleman tarafından geliştirildi
  • 1991 - beklemesiz senkronizasyon Maurice Herlihy tarafından geliştirildi
  • 1992 - Deutsch-Jozsa algoritması D. Deutsch ve R. Jozsa tarafından önerildi
  • 1994 - Shor'un algoritması Peter Shor tarafından geliştirildi
  • 1994 - Burrows-Wheeler dönüşümü Michael Burrows ve David Wheeler tarafından geliştirildi
  • 1996 - Grover'ın algoritması Lov K. Grover tarafından geliştirildi
  • 1996 - RIPEMD-160 Hans Dobbertin, Antoon Bosselaers, ve Bart Preneel tarafından geliştirildi
  • 1998 - rsync algoritması Andrew Tridgell tarafından geliştirildi
  • 1999 - Yarrow algoritması Bruce Schneier, John Kelsey, ve Niels Ferguson tarafından tasarlandı


2000'ler


  • 2001 - LZMA sıkıştırma algoritması
  • 2002 - AKS öncelik testi primality test Manindra Agrawal, Neeraj Kayal ve Nitin Saxena tarafından geliştirildi