Japonya'nın Yemek Kültürü, İklimi, Yaşam Koşulları - Delinetciler Portal
+ Hemen Yorum Yap

Japonya'nın Yemek Kültürü, İklimi, Yaşam Koşulları

  1. japonya nın yemek kültürü,iklimi,yaşam koşulları,baş kenti,turistik yerleri,gelenek görenekleri,örf ve adetleri japonya hakkında herşey
  2. 2011-10-25 #2
    Japonya (Japonca: 日本, Nihon ya da Nippon, resmî adı 日本国, Nihon-koku ya da Nippon-koku (yardım·bilgi)) Doğu Asya'da bir ada ülkesidir. Büyük Okyanus'ta bulunan Japonya Çin, Kore ve Rusya'nın doğusunda, kuzeyde Okhotsk Denizi'nden güneyde Doğu Çin Denizi'ne kadar uzanır. Japonca adını oluşturan kanji karakterler "güneş" ve "köken" anlamına gelir. Bu nedenle Japonya "Doğan Güneşin Ülkesi" diye de bilinir.
    Japonya üç binden fazla adadan oluşur.[1] Bu adaların en büyükleri olan Honşu, Hokkaido, Kyuşu ve Şikoku adaları ülkenin %97'sini oluşturur. Adaların çoğu dağlıktır ve bazıları yanardağlardan oluşur. Japonyanın en yüksek dağı olan Fuji Dağı bir yanardağdır. Japonya 128 milyonluk nüfusuyla dünyanın nüfus açısından onuncu büyük ülkesidir. Başkent Tokyo'nun bulunduğu alan çevresinde bulunan şehirlerle birlikte 30 milyonunun üzerindeki nüfusuyla dünyanın en büyük metropoliten alanını oluşturur.
    Arkeolojik araştırmalar Paleolitik çağın son döneminden beri insanların Japon adalarında yaşadığını gösterir. Yazılı tarihte Japonya'nın adı ilk olarak 1. yüzyıldan kalma Çin metinlerinde geçer. Japonya'nın tarihi dış dünyadan etkilendikten sonra çok uzun yıllar boyunca tecrit edilmesiyle şekillenmiştir. Günümüzdeki Japon kültürü dış etkiler ile iç gelişmelerin bir karışımından oluşmaktadır. 1947 yılında anayasanın kabulünden beri Japonya parlamenter cumhuriyet ile yönetilmektedir. Devletin başı Japon imparatoru, hükümetin başı ise başbakandır. Seçimle işbaşına gelen bir parlamentosu vardır.
    Gayri Safi Yurtiçi Hasılaya göre Japonya Amerika Birleşik Devletleri'nden sonra dünyada ikinci sıradadır.[2] Birleşmiş Milletler, G8 ve APEC üyesidir. Savunma bütçesi dünya beşincisidir. Dünyanın en büyük dördüncü ihracatçısı ve en büyük altıncı ithalatçısıdır.

    Taşdevrinden 4'ncü yüzyıla kadar


    1600'lere ait bir Japonya haritası


    2. Dünya Savaşı sonrası Japonyanın işgal güçleri tarafından yönetim planı
    Japon takımadalarına, ilk olarak adaların hala Asya kıtasının bir parçası olduğu dönemde, yaklaşık 100 bin yıl önce yerleşilmişti. Arkeolojik araştırmalar yontma taş devrinde takımadalarda yaşayan insanların temelde avcılık ve toplayıcılıkla geçindiklerini ortaya çıkarmıştır. Cilalı taş devrinde zarif taş aletler yapılmış, ok ve yay kullanılarak ileri avlanma teknikleri geliştirilmiş ve yemek pişirmek ve saklamak için toprak kaplar üretilmiştir. Jomon stili (sicim desenli) kaplar nedeniyle, MÖ 8 bin ile MÖ 300 zxxyılları arasındaki dönem Jomon dönemi olarak adlandırılır.
    MÖ.300 yıllarında Asya kıtasından tarım, basit pirinç ekimi ve metal işçiliği teknikleri gelmiştir. Japonya'da yaşayanlar tarımsal üretimi artırmak için günlük yaşamlarında tarım aletleri ve demir silahlar, ayrıca dini ayinler için bronz kılıçlar ve aynalar kullanmışlardır. Bu dönemde işbölümü, yöneten ve yönetilenler arasındaki ayrılığı derinleştirmiş ve ülkede pek çok küçük devlet kurulmuştur. MÖ. 300 ile MS 300 yılları arasına rastlayan ve çömlekçi çarkında seramiklerin üretildiği döneme Yayoi dönemi denmiştir.
    Yeniçağ Öncesi Japon Tarihi


    Tarih Öncesi ve Ön Tarih
    Japon adalarına ilk yerleşenler, M.Ö VIII. bin yıl öncesinden başlayarak, Kuzey Asya'dan geldikleri sanılan ve Üst Yontmataş (veya en azından Ortataş) devrinde yaşayan topluluklardı. Japonya'nın tarih öncesi birkaç evreye ayrılır: Öncomon veya Seramik Öncesi, Comon( yaklaşık olarak M.Ö. 7500- 300) ve Yayoi (M.Ö. 300-M.S 300). Bu son dönemde adaların kuzeyine Aynular gelip yerleşti ve son Comon halklarıyla karıştı. M.S 3.yy ortalarına doğru Kore'den geçen, Altay kökenli, atlı savaşçı grupları Güney Japonya'ya gelerek bölgeyi hâkimiyetleri altına aldı. Bu insanlar ölülerini kofun denilen çok büyük Tümülüslere gömüyorlardı; Tümülüslerin çevresine kilden silindirler(haniva) sıralanıyordu. Bu savaşçılar aynı zamanda klanlara dayalı bir toplumsal örgütlenme şeması da getirdi.[3]

    Seramik Öncesi
    Buzul çağları boyunca (M.Ö. 2-3 milyon ile M.Ö. 10 bin yılları), deniz suyunun büyük bir bölümü kutup çevresinden donduğundan deniz düzeyi çok alçalmıştı, kıta sahanlığındaki Japon adaları kuzeyden, batıdan ve güneyden Asya kıtasına bağlı olmalıydı. Bu çağlara ait yer katmanlarında mamut ve fil taşılları bulunmuştur. Japonların ilk atalarının da böylece Asya'dan ve karadan gelmiş oldukları düşünülmektedir.
    2. Comon (M.Ö. 4000-30
    Comon, toprak kapları bezeme tekniğinde kullanılan ipin adıdır. Mezopotamya ve Mezoamerika gibi uygarlık odaklarında, çanak- çömlek buluntuları tarım devriminden sonra görülüyordu. Japonya'da ise tam tersi olmuştur.

    3. Yayoi (Çeltik) (M.Ö. 300- M.S. 300
    Comon'u izleyen çanak- çömlek evresi Yayoi olarak biliniyor. Döner testici tezgâhında yapılmış Yayoi seramiği, kesin olarak bir sulu çeltik kültürünün ürünü sayılmaktadır. Japonlar çeltikleri depolamak için boy boy, çeşit çeşit kaplar yapmışladır. Bugünkü halkın, Japonca konuşan bir kültürden geldiği varsayılırsa, o kültürün Yayoi döneminde oluştuğu da söylenebilir. 538 yılına doğru Budizm'in Kore'den adalara gelişi genelde Japonya'nın tarih döneminin başlangıcı olarak kabul edilir. Asuka dönemi boyunca koyu bir Budist olan Prens Şotoku' nun 622 yılında ölümünden sonra, 628 ve 701 tarihleri arasında birçok yasa çıkarıldı. Bu yasalarla, Tang Hanedanının saltanat sürdüğü Çin'i örnek alan bir yönetim sistemi benimsendi. Nara dönemi (710- 794) boyunca altı Budist mezhep, sonunda Nara'ya yerleşen Japon sarayına kendi görüşlerini benimsetmeye çalıştı . Nara devri, Japonya için yüksek bir kültür devridir. Japon kültürünün birçok temelleri o zaman atılmıştır.[4]İmparator Kammu, Nara'daki keşişlerin etkisinden kurtulmak için Nagaoka'da yeni bir başkent, on yıl sonrada, bu defa Heian-kyo'da bir başkent kurdu. Heian dönemi (794- 1185/1192), Heian şehri başkent olduktan kısa bir zaman sonra Japonya'nın en büyük şehri haline gelmiştir. Ülke bu dönemde genişlemiş, yeni Budist öğretiler ortaya çıkmıştır, büyük manastırlar kurulmuş ve Japonca'ya özgü yeni çekim eklerini yazmaya elverişli, hecelere dayalı yeni bir yazı yaratılmıştır. Ainularla muharebeler yaşanmış, Ainuların birçok grupları ülkenin daha kuzeyinde bulunan Hokkaido adasına geçmişlerdi. Böylece, Heian devrinin birinci kısmında Hondo adasının tamamen işgali vuku bulmuş ve nispeten küçük Japon devleti genişlemiştir. 858'den sonra Fujivara ailesi iktidarı ele geçirdi ve XII. yy'ın ortalarına kadar elinde tuttu. Bu aile ileride Japonya'nın "klasik dönemi" sayılacak bir barış ve kültürel gelişme dönemi başlattı. İki kısma ayrılan Heian devrinin ilk kısmı, Fujivara ailesinin elinde bulunan bir feodal grubun diktatörlüğüdür denilebilir. X. yy'da iki rakip klan, Tairalarla Minamotolar, Fujiaların yerini almaya çalışmıştır. Onları karşı karşıya getiren uzun mücadele, 1185'te Şimonoseki yakınında Dan- no Ura'da Taira donanmasının yok edilmesiyle sona erdi.

    Heian devrinin en tipik vasfı askeri faaliyetlerin her şeyden üstün olmasıdır. Kılıç bu devrin sembolü sayılabilir. Heian döneminin ortalarına doğru "kana" adı verilen iki fonetik alfabe geliştirilmiş ve Çince üslubunun yerini alarak gelişen saf Japon stili edebiyata ışık tutmuş ve oldukça geniş bir biçimde kullanıma girmiştir. Ayrıca bu dönemde sanat alanında da büyük gelişmeler kat edilmiştir. Şogunlar dönemi(1192), Minamoto klanının önderi Yorimoto ve kardeşi Yoşitsune, Taira klanın bertaraf etmiş, sonrada Fujivalara karşı saldırıya geçmişlerdi. Minamoto no Yorimoto imparatorunkinin yanında ikinci bir hükümet kurmuştur. Yorimoto artık hiçbir yetkisi kalmayan imparatorun 1192'de kendisini başbuğ(şogun: askeri diktatör) olarak atamasını sağladı. Yorimoto uzak eyaletlere valiler gönderip vergi toplama işlerini düzenleyerek pratik ve etkili bir yönetim kurdu. Yorimoto'nun ölümünden sonra yönetim dul karısının ailesine yani Hoco'lara geçti. Bu yeni güç, yeni bir kültür ve ruh oluşturdu. Savaşçılar (Samurai) eski Buddhacı tarikatların geleneklerini reddederek daha sade din biçimlerine döndüler. Kamakura tepelerine Zen tapınakları inşa ettiler ve böylece yeni bir Buddhacılık ve aşılanmaya ve dinsel yazılar Japonca'ya çevrilmeye başlandı. 1221'de bu dinamik hükümet, otoritesine karşı gelen bir ayaklanmayı bozguna uğrattı. Beş yıl sonrada Asya'dan gelen daha büyük bir tehlikeyi bertaraf etti. 1274'te ve 1281'de Kubilay Hanın büyük Moğol ordusu Japonya'yı istila etti, ancak etkin bir savunma ve kamikazeler(tanrıların rüzgarı; 1274'te ve 1281'de çıkıp Moğol donanmasını yok eden iki fırtınaya Japonlar tarafından bu ad verilir) sayesinde Moğol ordusu püskürtüldü.

    Zamanla kıskançlık ve Hocolara duyulan nefret arttı ve 1333 yılında Aşikaga Takauci imparator II. Daigo ile birleşerek bu iktidara son verdi. İmparator bundan sonra otoritesini yeniden kurmaya çabaladı. Ancak Aşikaga 1336'da imparator II. Daigo'yu Kyoto'dan sürerek, yerine bir kukla imparator geçirdi. İki yıl sonrada kendini şogun ilan etti. 1333'ten 1338'e kadar süren imparatorluk yönetiminin kısa ömürlü restorasyonun ardından Kyoto, Muromachi'de Ashikaga ailesi tarafından yeni bir askeri hükümet kuruldu. Muromachi Dönemi 1338'den 1573'e kadar, iki yüzyıldan uzun sürdü. Bu dönem zarfında Bushido'nun sert disiplini estetik ve dini faaliyetlerde ifadesini bulmuştur. Aşikaga tahta oturttuğu imparatorun 1338'de kendisini şogun olarak tanımasını sağladı. Meşru imparator Yamato Dağlarına sığındı ve böylece iki saray dönemi başladı.[4]
    Kültür

    Kimono da Japon kültürünün en önemli unsurudur. Kimono giyen Japonlar adeta sihirli çubukla büyülenmişcesine seremonik ve kibar davranışlar sergilerler. Kimononun da farklılıkları vardır. Evli bayanların kimonolarının kolları kısadır. Bekarların ise uzundur. 20 yaşına basan genç kızlar aile içinde seremoniyle kimono giyer ve 20 yaşını kutlar.
    Japonlar seremonilerinde hep dingin bir ruha sahip olup doğayla bir yaşamaya çalışırlar. Kadō (Halk diliyle İkebana da denir) da dünyaca ünlü Japon çiçek süsleme sanatıdır.
    Geleneksel Japon kültüründe kadın-erkek ayrımı yoğun olarak vardır. En basitinden Japonca'da 'erkek dili' ve 'kadın dili' vardır. Erkekler oldukça erkeksi bir dille konuşurken kadınların bu dile ait kelimeleri ünlemleri kullanması pek doğru bulunmaz. Ancak günümüzde Japon kültüründe egemen olan yabancılaşma her alana olduğu gibi dile de etki etmiştir.

    Örneğin düğün törenleri genelde şinto dininin kurallarına göre de yapılır. Cenazelerde ise genelde Budist törenler uygulanır. Şinto ülkenin yerli dinidir. Ormanlarda, dağlarda, denizlerde, kısacası doğada "kami" denilen ruhların yaşadığına inanılırdı. Doğa ile uyum içinde yaşayan eski topluluklar bu ruhları sayarlardı. Bu inanç Şinto dininin temelini oluşturur. Sonraları bu ruhlara atalar ve kahramanlar da eklendi. Bazı evlerde bu ruhlara yiyeceklerin sunulduğu "tanrı rafı" bulunur. Budizm ise Şinto'dan farklı olarak 6. yüzyılda, Çin ve Kore yoluyla Hindistan'dan gelmiştir. İlk kez 16. yüzyılda Portekizli denizciler aracılığıyla gelen Hıristiyanlık ise nüfusun küçük bir kısmınca benimsenmiştir.
    Japonya'da İslamiyet
    Japonya'ya İslam bundan yaklaşık 100 yıl önce Müslüman tacirler ve İslam ülkelerine seyahat ederek orada İslam'la tanışıp Müslüman olan Japonlar aracılığıyla girdi. Günümüzde Japonya'da yerli halktan yaklaşık 100 bin Müslüman vardır.[kaynak belirtilmeli] Japon asıllı olmayan Müslümanların sayısı ise 300 bini aşmıştır. Belirlenen istatistiki verilere göre Japonya'da günde yaklaşık 5 ila 50 Japon İslam dinini kabul etmektedir. [kaynak belirtilmeli] Japonlarda Abdüssamed ve Minşavi sevgisi son dönemlerde arttığı görülmüştür.[kaynak belirtilmeli]
    Çay Töreni


    Sadō'nun kurucularından Sen no Rikyu (1522-1591)
    "Sadō" (Çay Yolu) veya "Çanoyu" (Çayın sıcak suyu) adı verilen çay töreni 15. yüzyıla kadar geriye gider. Törenin esası, ev sahibinin konuklarına çay hazırlaması gibi gündelik bir ihtiyaca dayanır. Çay ikramı zaman içinde törensel bir nitelik kazanmıştır. Ev sahibi ve konuklar bu törenin ayrıntılı kurallarına büyük bir ciddiyetle uyarlar. Bu kurallar töreni olabildiğince sadeleştirir. Çay töreni başlı başına kurallar bütününden ibaret değildir. Bunun için bahçe düzenlemesinden çay odasının döşenmesine kadar birçok ön hazırlığın özenle önceden yapılmış olması gerekir. Çay törenine hazırlanmak, mimariden seramiğe, bahçecilikten tarihe, dinden güzel yazma sanatına kadar birçok alanda asgari bilgileri öğrenmek anlamına gelmektedir. Bu hazırlıklar çay töreninin mükemmelliği için şarttır. Bahçenin güzellikleri arasından çay odasına geçen konuklar, gördükleri güzellikler ve yaşadıkları sükunetle çay törenine hazırlanmaktadırlar. Çay töreninde ağırlıklı olarak Zen Budizmi'nin etkisi görülür. Tören ilk bakışta can sıkıcı bir oyun, gereksiz kurallar bütünü gibi gelebilir. Ancak amaç çay yapıp içmekten çok, doğaya karışmak, onun içinde kaybolmak, bu yolla ruhu aydınlatmaktır. Doğallığın yanı sıra sükunet, sadelik estetik ve zarafetle örülü bir arınma sürecidir çay töreni. Hareketler son derece yavaştır, bu nedenle çay yapımı için gerekli eylemlerde olabildiğince tasarruflu olup, yapılması gereken hareketleri çok incelikle hesaplayıp, bunu zarafetle gerçekleştirmek gerekmektedir. Sonuçta ortaya çıkan uyum, ölçülülük ve güzellik izleyenlerin ruhunda ve zihinlerde kalıcı izler bırakacaktır.
    Japon Bayramları, Festivalleri ve Ulusal Günleri
    Matsuri olarak adlandırılan ve yıl içerisinde çeşitli zamanlarda kutlanan bayram ve festivallerin çoğu kraliyet döneminden günümüze kadar gelmektedir. Bu kutlamaların çoğu Çin ve Budist kökenlidir fakat Japonlar bu kutlamaları dini tören havasında yapmamaktadırlar. Ocak ayında kutlanan "Yetişkinler Günü" gibi bazı özel günler hafta sonları ile birleştirilmesi amacıyla daima pazartesi günleri kutlanır.
    Bunların dışında Mart ile Nisan ayları arasında "Çiçek Seyretme"(Hanami), Mayıs ayında "Altın Hafta"(Golden Week), Temmuz 13 ile 15 arası bazen Ağustos ayında "Bon Festivali" (Obon) ve Eylül ayı ortalarında "Ay seyretme" (Tsukimi)dir.
    Resmî Bayramlar
    1 Ocak: Yılbaşı 元旦(Gan Tan)
    Ocağın 2. Pazartesi: Yetişkinler Günü 成人の日(Seijin no hi)
    11 Şubat: Kuruluşu'nun Günü 建国記念の日(Kenkoku Kinen no Hi) Japonya'nın ilk ve efsanevî İmparatoru Jinmu'nun tahtaya çıktığı gün (eski 紀元節 Kigen-Setsu)
    Mart 20 veya 21: İlkbahar Gündönümü = Nevruz 春分の日(Şumbun no Hi)
    29 Nisan: Şoowa Devri Anma Günü = Eski İmparator Hirohito'nun Doğum Günü 昭和の日(Şoowa no Hi)
    3 Mayıs: Anayasa Bayramı 憲法記念日(Kenpoo Kinen Bi) Anayasa'nın yürürlüğe konulduğu gün
    4 Mayıs: Yeşil Günü みどりの日(Midori no Hi)
    5 Mayıs: Çocuk Günü こどもの日(Kodomo no Hi) (Tang no Sekku)
    Temmuz'un 3.Pazartesi: Deniz Bayramı 海の日(Umi no Hi)
    Eylül'ün 3.Pazartesi: Yaşlılara Saygı Günü 敬老の日(Kei-Rou no Hi)
    Eylül 23 veya 24: Sonbahar Gündönümü 秋分の日(Şuubun no Hi)
    Ekimin 2. Pazartesi: Spor Günü 体育の日(Taiiku no Hi)
    3 Kasım: Kültür Günü 文化の日(Bunka no Hi) Anayasa'nın ilan edildiği gün
    19 Kasım: İmparator Akihito'nun Doğum günü 天皇誕生日(Tennou Tanjoubi) 23 Kasım: Çalışmalara Teşekkür Günü 勤労感謝の日(Kinrou Kanşa no Hi)
    Kültürel Bayramlar
    3 Şubat: Fasulye atma Seremonisi 節分(Setsubun)
    3 Mart: Kızlar Festivali 雛祭(Hina Matsuri) 'Şeftali Bayramı' 桃の節句(Momo no Sekku)
    7 Temmuz: Yıldız Festivali 七夕(Tanabata)
    Eylül ortası: Ay seyretme 月見(Tsukimi)
    15 Kasım: 3, 5 ve 7 yaş çocuklar için festival günü 七五三(Şiçi Goo San: 7-5-3)
    31 Aralık: Yeni yıl arifesi 大晦日(Oo-Misoka)
    Budistlere özgü Bayram
    8 Nisan: Çiçek Bayramı 花祭り (Hana Matsuri): Buda'nın doğum günü<br^
    Askerî Bayram
    11 Kasım: Öz Savunma Kuvvetleri Günü 自衛隊記念日(Jiei Tai Kinen Bi)
    Eski Askerî Bayramlar
    10 Mart: Kara Kuvvetleri Günü 陸軍記念日(Rikugun Kinen Bi)
    Mukden Büyük Meydan Muharebesi(奉天大会戦)nde Rusları yendikten sonra Mukden Kalesi'ne girdiği gün (1905)
    27 Mayıs: Deniz Kuvvetleri Günü 海軍記念日(Kaigun Kinen Bi)
    Japon Müşterek Donanması'nın Japon Denizi Muharebesi, Tsuşima Meydan Muharebesi(日本海海戦、対馬海戦)nde Rus Baltık Donanmasını yendiği gün (1905)
    Yas Günleri
    10 Mart: Tokyo Büyük Hava Hücum Günü 東京大空襲の日 (Tokyo Dai-Kuşuu no Hi)
    Tokyo'da Hava bombardmanıyla 100.000'den fazla Japon sivil kaybının yaşandığı gün (1945)
    23 Haziran: Okinawa'da Ölenlerin Ruhlarını Teselli Günü 沖縄「慰霊の日」(Okinawa 'İrei no Hi')
    94.000 Japon'un Okinawa Adası Seferi'nin bitiş günü bombardımanla kaybedildiği (1945)
    6 Ağustos: Hiroşima Atom Bombası Günü 広島原爆の日(Hiroşima Genbaku no Hi)
    Amerika'nın Hiroşima kentine ilk Atom bombasını attığı 140.000'den fazla insanın kaybedildiği gün (1945)
    9 Ağustos: Nagasaki Atom Bombası Günü 長崎原爆の日(Nagasaki Genbaku no Hi)
    Amerika'nın Nagasaki kentine ikinci Atom bombasını attığı ve 70.000'den fazla insanın kaybedildiği gün (1945)
    15 Ağustos: Mütareke Günü 終戦記念日(Şuusen Kinen Bi)
    Japonya'nın teslim olmasıyla II. Dünya Savaşı'nın bittiği gün (1945)
    Japonya'da meydana gelen 9,0 büyüklüğünde deprem(11 Mart 2011)
    Kıyafet
    Uzun bir dışa kapalılık döneminin ardından 19. yüzyılın ikinci yarısında başlayan Batılılaşma çabaları, halkın kıyafetine de yansıdı. Bugünkü Batılı giyim tarzı, bu sürecin sonucudur. Ancak Japonlar Batılılaşma ile birlikte gelenekleri yaşatma, hatta geliştirme çabasını bir an olsun bırakmamışlardır. Bu çerçevede insanlar özel günlerde geleneksel kıyafet olan kimono giymeyi ihmal etmezler. Kimono vücudu saran ve belde geniş bir kuşakla (obi) bağlanan geleneksel ve dünyaca ünlü bir giysidir.Yeni yıl kutlamalarında, evlilik gibi özel günlerde, bayramlarda ya da mezuniyet günlerinde genç, yaşlı, kadın, erkek Japonlar çoğunlukla kimono giyer. Evlilik ve benzeri resmi törenlerde, damatla gelin siyah kimonolar giyerek sorguçlarını takarlar. Erkekler kimonolarının üzerine çok geniş paçalı pantolonlar (hakama) ve bol ceketler (haori) giyerler. İyi bir kimono çok pahalıdır. Japonlar kimonolarına gözleri gibi bakarlar. Kimonolar anneden kıza, babadan oğula aktarılarak giyilir. Kimonoyu ve obi'yi düzgün olarak takmak kolay değildir. Bunun için kadınlar özel ders alırlar. Kimono giyildiğinde normal ayakkabı ve çoraplar giyilmez. Ayakkabı yerine yüksek tahta nalınlar (geta) olabileceği gibi pamuklu ya da deriden yapılmış (zori) sandaletler giyilir. Kimono ile özel pamuklu çoraplar olan (tabi) giyilir. Bu çorapların en ayırd edici özelliği başparmak yerinin de örülmüş olmasıdır. Çorapta baş parmak ile diğer parmaklar arasında, sandalet bağının geçmesi için oyuk bulunur. Kimonoya benzeyen diğer bir giyecek ise Yukata'dır. Yukata, pamuklu, basit, yazları festivallerde ya da evde bornoz gibi giyilen giyeceklerdir.
    Japonya aynı zamanda çizgifilmde ve bilgisayar oyunlarında dünyada birinci sırayı yer alır.
    Japonlar,süs bitkileri ve bahçeleri ile tanınırlar.
    M.S. 700'den önce bile Japonlar keyif için güzel bahçeler yapmışlardır.
    Mitoloji
    Amaterasu ...Amaterasu-oo-mikami Japon Şinto dininin güneş tanrıçasıdır. Japon imparatorluk ailesinin mitsel atasıdır. 天照大神 kelimesi Cennetlerde Parıldayan Tanrıça anlamına gelir. Kojiki'ye göre, onun kural tanımaz erkek kardeşi Susanoo her şeyi yerle bir edip, Amaterasu'nun pirinç tarlalarını, tapınakları tarümar edince, tanrıça (ki dişi olduğu konusunda tartışmalıdır) buna çok içerlenir ve Ama-no-Iwato isimli mağaraya gizlenir. Güneşini kaybeden dünya karanlıktır artık.
    Diğer tanrılar onu saklandığı yerden çıkarmak için bir oyun kurarlar. Tanrıça Ama-no-Uzume mağaranın önüne bir ayna koyar ve baştan çıkarıcı bir dans etmeye başlar. Bu bir kutlamadır, ve gelen seslerden meraka kapılan Amaterasu mağaradan dışarı uzandığında kendi yansısından ürker. Bu diğer tanrıların onu çekip çıkarması için iyi bir fırsattır.
    Torunu Ninigi-no-Mikoto'yu Japonya'da barışı sağlaması için yeryüzüne gönderir. Onun oğlu ise Japonya'nın efsanevi ilk tennoosu (imparatoru) olur üç kutsal silahı ile Kılıç, Mücevher ve Ayna. Bu Japonya'nın İmparatoru mitsel temellere bağlama eğilimini yansıtır. Bu yapı ikinci dünya savaşından sonra büyük ölçüde çökse de Tenno halen dinsel niteliklerini muhafaza ediyor.
    Altyapı

    Ana maddeler: Japonya'da enerji ve Japonya'da ulaşım
    2005 itibarıyla Japonya'da kullanılan enerjinin yarısı petrol, beşte biri kömür ve %14'ü doğal gazdan oluşur.[5] Japonya'da harcanan elektriğin bir çeyreği nükleer enerjiden oluşur.[6]
    Japonya'da yollar için çok para harcanmıştır.[7] 1,2 milyon kilometrelik kaplanmış yol ana ulaşım aracıdır.[8] Japonya'da trafik soldan akar. Yüksek hızlı, bölünmüş, sınırlı erişimli paralı yollardan oluşan bir tek ağ, büyük şehirleri birbirine bağlar ve paralı yol girişimleri tarafından işlenir. Hem yeni hem de kullanılmış arabalar ucuzdur. Enerji verimliliği teşvik etmek amacıyla araba sahipliği ücretleri ve benzin vergileri uygulanır. Japonya'da araba kullanımı G8 ülkeleri arasındaki en düşüğüdür.[9]
    Demografi

    Japonya, dünyanın en yaşlı nüfusuna sahiptir. Medyan yaş 44,7 yıl olup dünyanın en yüksek medyan yaş, ve Japonya nüfusunun %30,1'i 60 yaşından daha yaşlı olup 60+ yaş grubuna girenlerin dünyanın en yüksek yüzde oranına sahiptir.[10]


  3. 2011-10-25 #3
    Geleneksel Japon Mutfağının ana gıdası pilavdır, gohan (ご飯). Pilav, her öğünün bir parçasıdır, hatta kahvaltının bile. Japonya bir ada olduğundan dolayı balık ve diğer deniz meyveleri içeren yemeklere de çok sık rastlamak mümkündür. Amerikalılar II. Dünya Savaşı'nda Japonya'yı işgal ettikleri sırada, Japonları pilav yerine ekmek yemeğe alıştırmaya çalışmışlar.
    Genel olarak Japon Mutfağı, diğer Doğu Asya ülkelerinin mutfaklarına benzer. Diğerlerine olan en önemli farkı yağ ve baharat kullanımının çok daha az olmasıdır. Kullanılan malzemelerin asıl, gerçek tadları muhafaza edilmeye gayret gösterilir. Mümkün oldukça mevsim için tipik olan taze malzemeler kullanılır.

    22 - Japonya'nın Yemek Kültürü, İklimi, Yaşam Koşulları

    Meşhur Japon Yemekleri



    Yakitori
    Akaşi-yaki 明石焼き, Ahtopot-Parçaları içeren yumurta topcukları.
    Çanko-nabe ちゃんこ鍋, Nabe stiline göre. Sumo-Güreşçilerinin yedikleri proteinden zengin olan türlü.
    Donburi 丼, Sebze, et veye başka içerikli pilav yemeği.
    Gyōza 餃子, Et ile doldurulmuş Çin usulu hamurişi.
    İşiyaki 石焼き
    Karē カレー, Hintlerin Curry'sinin Japon versiyonu.
    Kuşiage 串揚げ
    Maki 巻き, Pilav üstü Deniz-Otu Sarması.
    Miso Çorbası 味噌汁, Miso ve DaŞi ile yapılır.
    Nabe 鍋 veya O-Nabe, bir Japon türlüsü, yenilirken pişirilir.
    Oden おでん, Türlü şekili.
    Okonomiyaki お好み焼き, Lahanalı hamur işi.
    Saşimi 刺身, Çiğ balık
    Şabu Şabu しゃぶしゃぶ, Çok ince kesilmiş et dilimleri masanın üzerinde duran ve kaynayan bir suyun içine bir iki saniye tutulur ve yenir.
    Sukiyaki すき焼き, Türlü
    Suşi 寿司, Ekşi pilavlı çiğ balık ve sebze.
    Takoyaki たこ焼き, Ahtopotlu hamur işi.
    Tempura 天麩羅, tempura hamuruna batırılmış bol yağda kızartılmış sebze ve deniz ürünü.
    Teriyaki 照り焼き, şeker,mirin,soya sos ve sakenin kaynatılarak yapıldığı,ana yemeklerde kullanılan tatlı bir sostur.
    Tonkatsu とんかつ, şeker pekmezi,su,tuz,domates ezmesi,damıtılmış sirke,havuç püresi,glikoz şurubu,elma püresi,karamel,mısır nişastası,karabiber,soğan tozu,sarmsak,meyan kökü,limon suyundan yapılan bir sosdur ve genelde teppanyakilerde kullanılır.
    Yakitori 焼き鳥, Tavuk ızgara.
    Makarna/erişte yemekleri

    Rāmen ラーメン, Erişte Çorbası
    Soba 蕎麦, Buğday Makarnası
    Udon 饂飩, kalın Makarnalar
    Somen 素麺, meşur Matsuyama Makarnası
    Yakisoba 焼き蕎麦, kızartılmış Makarna
    Balık yemekleri

    Fugu 河豚 ya da 鰒 çok zehirli bir Balık türüdür. Sadece çok usta aşçılar pişirebilir. Balığın çok ince olan zehirli damarlarının tek tek çıkarılması gerekir. Bir Fugu yemeğinin fiyatı bu yüzden 300-500 Dolar arasıdır.
    Surimi すり身 Yengeç eti imitasyonu.
    Takabe Izu-Adalarında yenilen bir balık
    Unagi 鰻 (うなぎ), Yılan Balığı
    Diğer yemekler

    Daşi 出汁, Deniz Otundan yapılan bir Balık Çorbası.
    Kobe-Sığırı ve Matsuzaka-Sığırı, Eti çok lezzetli olan özel yetiştirilmiş sığır türleri.
    Miso 味噌, ezilmiş Soya macunu.
    Şiitake 椎茸, Mantar cinsi.
    Soba 蕎麦 çok ince kesilmiş açık renkli erişte çeşididir.
    Suimono 吸い物, bir türlü türü.
    Tofu 豆腐, "Soya-Peyniri"
    Yuba 湯葉, Soya sütünün kaymağı.
    Yemeğin yanında sunulan ek gıdalar (Okaşi), tatlılar ve Omiyage

    Arare あられ
    Dango 団子, Pilav Topcukları
    Mochi 餅, ezilmiş Pilav Macunu
    Natto 納豆, ekşitilmiş Soya Fasulyeleri
    Nigiri お握り, baharatlı Pilav topcukları
    Senbei 煎餅, Pirinçten yapılmış kurabiyeler
    Taiyaki たいやき, içli hamuriçi
    Tsukemono 漬物, Turşu
    Yokan 羊羹, Adzuki-Fasulyeleriyle yapılan bir tatlı.
    Baharatlar

    Mirin 味醂 "Pirinç Şarabı"
    Miso 味噌 (Soya Macunu)
    Nori 海苔 roll suşi yapımında sarmak amacıyla kullanılan çok ince yaprak halinde deniz yosunu.
    Perilla
    Sanşo 山椒 Japon Biberi
    Wasabi 山葵 yaban turbu
    Su Biberi
    Soya Sosu 醤油 Shoyu
    Wakame 若布、和布 genelde salatalarda ve çorbalarda kullanılan bir çeşit deniz yosunu.
    İçecekler

    Yeşil Çay 緑茶 (Ryoku-cha)
    Sen-cha 煎茶 Japon Çayı
    Mac-cha 抹茶 Japon Çayı
    Ban-cha 番茶 Japon Çayı
    Genmai-ça 玄米茶 Japon Çayı
    Hōji-ça ほうじ茶 Japon Çayı
    Mugi-ça 麦茶 Japon Arpa Çayı
    Wūlon-ça ウーロン茶 Çin Çayı
    Asahi (Bira) "アサヒ"
    Kirin (Bira) "キリン"
    Sapporo (Bira) "サッポロ"
    Yebisu (Bira) "ヱビス"
    Suntori (Bira) "サントリー"
    Orion (Bira) "オリオン"
    Mizuwari 水割り
    Sake お酒 Pirinç Şarabı
    Hoppy ホッピー Bira aromalı içki
    Happo-shu 発泡酒
    Şōçū 焼酎 İçki
    Umeşu 梅酒 İçki
    Calpis (Calpico) カルピス
    Japon restoran şekilleri

    Çūka Ryōri-ya 中華料理屋 Çin Restoranı usulunden
    Curry Shop カレー・ショップ
    Family Restoran ファミリー・レストラン
    Özel izinli Fugu (çok zehirli bir Balık)- Restoranı
    İzakaya 居酒屋 Mezeli Meyhane
    Kaiten-zuşi 回転寿司 Suşi-Restoranı (suşiler yürüyen bir banttan geçiyor)
    Kissaten 喫茶店 Café
    Nomiya 飲み屋 Meyhane
    Okonomiyaki-ya お好み焼屋 Burada yemekler müşterinin masasının yanında yapılıyor.
    Rāmen-ya ラーメン屋 Makarna Çorbası dükkânı
    Robatayaki 炉辺焼き
    Ryōtei 料亭
    Şabu-Şabu-Restoranı しゃぶしゃぶ
    Şokudō Kantin 食堂
    Soba-ya 蕎麦屋 Soba-Makarnası Dükkanı
    Suşi-ya 寿司屋 (Suşi ve Saşimi)
    Tempura-ya 天婦羅屋 ya da 天麩羅屋
    Teppanyaki 鉄板焼
    Yakiniku-ya 焼肉屋 Burada Kore Mutfağı usulu ızgaralar yapılır.
    Yakitori-ya 焼鳥屋 Tavuk Şiş Kebabı yapılır.
    Yoşoku-ya 洋食屋
    Dış bağlantılar


  Okunma: 3125 - Yorum: 2 - Amp
Kullanıcı Oylaması: /5 -