Dünden Bugüne Uçaklarımız

 Dünden Bugüne Uçaklarımız

  Okunma: 27148 - Yorum: 25
  1. #1
    sponsorlu bağlantılar
    Lockheed T-33A/RT-33 , Canadair T-33Mk.III
    4562 - Dünden Bugüne Uçaklarımız


    4563 - Dünden Bugüne Uçaklarımız



    1863 - Dünden Bugüne Uçaklarımız



    1864 - Dünden Bugüne Uçaklarımız



    1865 - Dünden Bugüne Uçaklarımız



    1866 - Dünden Bugüne Uçaklarımız



    1867 - Dünden Bugüne Uçaklarımız



    1868 - Dünden Bugüne Uçaklarımız



    1869 - Dünden Bugüne Uçaklarımız



    1870 - Dünden Bugüne Uçaklarımız



    1871 - Dünden Bugüne Uçaklarımız



    1872 - Dünden Bugüne Uçaklarımız


    1873 - Dünden Bugüne Uçaklarımız



    ABD'li uçak üreticisi olan Lockheed Aircraft Corporation firması tarafından üretilen T-33A USAF'ta 1948 yılından Cessna T-37A'nın çıktığı 1957 yılına ve Northrop T-38A'nın çıktığı 1961 yılına kadar görev yapan tek jet eğitim uçağıdır. Temel eğitim, enstruman eğitim ve deney uçağı olarak kullanılmıştır. 6557 adet üretim miktarıyla dünyada en çok kullanılan jet eğitim uçağı olmuş 40 yıldan fazla bir süre görevde kalmıştır.

    T-33, USAF'ın ilk jet avcı uçağı olan Lockheed P-80 'Shooting Star'ın (bilahare F-80 olarak adlandırılmıştır) bir gelişimidir. 1940'lı yılların sonlarına doğru TF-80 adı altında, P-80'in gövde boyu uzatılmış, kokpit iki kişilik 'tandem' hale getirilmiş olarak göreve başlamıştır. İlk uçuşu 1948 Mart'ında gerçekleştirilmiştir. Bu uçağın yapımındaki ana maksat, pervaneli uçaklarda uçmuş savaş pilotlarına temel jet eğitimi verebilmektir.


    1950'li yılların başlarında NATO hava gücünü yaratabilmek için Kanada kendi hava personelinin eğitimine ilaveten birkaç bin müttefik personelinin eğitimini de yüklenmiştir. Bu uygulama için Kanada'ya 20 adet T-33A-1-LO hibe edilmiş, bilahare 10 adet te ödünç verilmiştir. Kanada kendi versiyonu olan T-33'leri üretmeye 1951'de başlayınca bu uçaklar Türkiye ve Yunanistan Hava Kuvvetleri'ne transfer edilmiştir. Kanada yapısı T-33'ler Canadair firması tarafından yapılmış, yapımcı firma tarafından CT-33AN olarak, USAF tarafından ise T-33 Mk.III olarak adlandırılmıştır. 27 Kasım 1951'de ilk uçuşunu yapan Kanada yapımı T-33'ler Amerikan yapımlarına gövde konstrüksiyonu olarak benzemektedir. Ancak İngiliz menşeili, 5100 libre itiş gücünde Rolls-Royce 'Nene-10' turbojet motoruyla tahrik edilmiştir. Kanada'ya ilaveten bu uçaklar Fransa, Yunanistan, Portekiz, Türkiye ve Bolivya tarafından da kullanılmıştır. CT-33AN'den toplam 656 adet üretilmiştir.


    Aynı şekilde Japonya'da Kawasaki fabrikasında da 1 Temmuz 1954'den itibaren lisans altında üretimine başlanmış ve toplam 210 adet üretilmiştir.


    Belçika, Brezilya, Kanada, Şile, Milliyetçi Çin, Kolombiya, Küba, Danimarka, Etyopya, Fransa, Yunanistan, İran, İtalya, Japonya, Güney Kore, Hollanda, Norveç, Pakistan, Peru, Filipinler, Portekiz, Suudi Arabistan, İspanya, Tayland, Uruguay, Amerika Birleşik Devletleri, Venezuela, Yugoslavya ve Türkiye'nin de dahil olduğu 30 civarında ülke T-33A kullanıcısı olmuştur.


    1959 yılı sonuna kadar toplam 6557 T-33'ün 5691 adedi T-33A tipindedir. RT-33A versiyonu ise yabancı ülkelerin kullanımı için geliştirilmiş bir hava keşif-fotoğraf modelidir. Bu modelde buruna bir kamera konmuş, diğer gerekli ekipmanlar da arka koltuğun yerine yerleştirilmiştir. MAP (Military Aid Program=Askeri Yardım Programı) çerçevesi içinde Fransa, Italya, Hollanda, Pakistan, Tayland ve Türkiye'ye verilmişlerdir.


    T-33'ler, USAF'ın önleme uçağı (interceptor) olan F-94'lerin gelişmesinde de rol oynamıştır. F-94'lerin kanatları, kuyruk kısmı ve iniş takımları T-33'den alınmıştır.


    THK'nin jet uçaklarına geçişi: 16 Ekim 1950'de 8 hv plt.sb.ın ABD-Arizona'daki Edwards AFB'ye gönderilmiştir. Bu sekiz pilot aynı zamanda ülkemizin ilk jet pilotlarıdır. İsimleri aşağıda yazılı bu pilotlarımız sırası ile T-6, T-33, F-80 ve F-84 ile eğitim uçuşlarını tamalayıp 1951 Mayıs'ında ülkemize dönmüşlerdir. İlk gelen T-33'ler T-33A'lar olup ilk ikisi (51-4058, 51-4059) 27.Aralık.1951 tarihinde denizyolu ile İstanbul'a getirilmiştir. Diğer T-33'ler İtalya'nın Brindisi şehrinden uçurularak Balıkesir'e getirilmiştir. T-33A'ların gelişi 1993'e kadar devam etmiş olup toplam 110 adet THK'ye katılmıştır. İlk gelen uçaklar 193.Filo'ya tahsis edilmiştir. Jet Eğitim Filosu 27.12.1951'den 1953'e kadar Balıkesir'de kalmış, bilahare Diyarbakır'a intikal etmiştir. Burada 1956 sonuna kadar görev yapan filo Eskişehir'e intikal etmiştir. 1957'den itibaren 111.Jet Eğitim Filosu adıyla çalışan filonun adı 1958'de Müstakil Eğitim Filosu olarak değiştirilmiştir. 4 temmuz 1964'de Çiğli'ye intikal eden filo 1970'den itibaren 121. Jet Eğitim Filosu olarak yeniden adlandırılmıştır. 1993 yılından itibaren T-33'ler emekliye ayrılmaya başlamıştır. Bunun haricinde bütün filolarda birkaç T-33A 1996 yılı ortalarına kadar eğitim ve irtibat uçağı olarak görev yapmıştır. Canadair yapımı toplam 58 adet T-33 Mk.III 1958-1982 yılları arasında THK'ne katılmıştır. 121.Filo'ya ilaveten, T-33A'larla birlikte aşağıdaki Jet Üsleri'nde eğitim ve irtibat uçağı olarak görev yapmışlardır. Bu üsler şunlardır:


    • AJÜ Eğt., İrt. Kıt'ası................... 1953-1996


    • AJÜ Eğt., İrt. Kıt'ası................... 1956-1996
    • AJÜ Eğt., İrt. Kıt'ası................... 1956-1997
    • AJÜ Eğt., İrt. Kıt'ası................... 1956-1996
    • AJÜ Eğt., İrt. Kıt'ası................... 1956-1996
    • AJÜ Eğt., İrt. Kıt'ası................... 1956-1996
    • AJÜ Eğt., İrt. Kıt'ası................... 1956-1996
    • AJÜ Eğt., İrt. Kıt'ası................... 1956-1996


    1955 Ocak-Temmuz ayları arasında da MAP programı dahilinde 22 adet RT-33A RCAF'den (Kanada) gelmiştir. Bunu 1983'de 2 adet Fransa'dan gelen RT-33A takip etmiştir. RT-33A'lar 1994 yılına kadar aşağıdaki filolar tarafından kullanılmıştır.


    Jet Eğitim Filosu (Eskişehir)............1956-1958

    Jet Keşif Filosu 114ncu Filo............1956-1958

    192. Filo (9. AJÜ,Balıkesir)...................1982-1984

    184. Filo (8.AJÜ, Diyarbakır)................1984-1994

    Özellikleri/Specifications:


    Mürettebat/Crew: 2 Motor/engine: Allison J-35-A35 radyal kompresörlü turbojet/turbojet with radial compressor, itiş gücü/thrust: 4600 lb(24.60kN), kanat açıklığı/wingspan: 11,87m, uzunluk/length: 11,49m, yükseklik/height: 3,55m, kanat alanı/wing area: 22,0 m2, azami hız/max speed: 965km/h (Mach 0,85), tavan/ceiling: 14,700m, menzil/range: 2,150km


    İlk jet pilotlarımız

    • Yzb (Capt.) İbrahim TOZAN
    • Yzb (Capt.) Cevat TUNA
    • Yzb (Capt.) Tarık Gökeri
    • Yzb (Capt.) Necdet HORASAN
    • Ütgm (Lt.) Lütfü GÜNDOĞDU
    • Ütgm (Lt.) Oğuz BARUT
    • Ütgm (Lt.) Ali TEKİN
    • Ütgm (Lt.) Tacettin Gökdeniz

    RT-33A'da mürettebat 1 pilottur/Crew is a single pilot in RT-33A
    T-33 Mk.III(CT-33AN)de Rolls Royce 'Nene-10'/Rolls Royce 'Nene-10' in T-33 Mk.III (CT-33AN)


    sponsorlu bağlantılar
  2. #2
    Republic F-84G 'Thunderjet '



    1874 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1875 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1876 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1877 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1878 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1879 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1880 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1881 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1882 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1883 - Dünden Bugüne Uçaklarımız


    1950 yılının sonlarına doğru USAF-TAC (USAF-Taktik Hava Komutanlığı) taktik görevlerde nükleer bomba taşıyabilecek bir F-84 modeli üzerinde çalışmalara başladı. F-84G bu çalışmaların neticesi olarak meydana geldi ve geriye eğik kanatlı F-84F 'ler hizmete girinceye kadar kullanılacak bir geçiş uçağı olarak kabul edildi. Ancak F-84F 'in üretimindeki problemler nedeniyle F-84G 'ler Temmuz 1953 sonuna kadar üretildiler ve 4455 adet ile en çok üretilen F-84 serisi oldular. Bu miktarın 1936 adedi NATO müttefiklerine ve MDAP (Müşterek Savunma Yardım Programı) kapsamındaki diğer ülkelere dağıtıldı. 1953 yılında düz kanatlı F-84G 'ler NATO 'nun 21 av-bombardıman filosunda hizmet görmekteydi. USAF 'ta 1950 'lerin sonlarına doğru 'V ' kanatlı F-84F 'lerle değiştirilmeye başladılar.


    THKv 'nde toplam 479 adet F-84G görev yapmıştır. Bu uçaklardan 358 'i doğrudan USAF 'tan ülkemize gelmiş, bakiye 121 uçak ise değişik NATO ülkelerinden ülkemize transfer edilmiştir. İlk sekiz F-84G 29.03.1952 'de uçarak ülkemize gelmiş ve 9.Hava Üssü 'nde konuşlandırılmıştır. Bunu aynı yılın ikinci yarısında 6. ve 8. HÜ 'leri takip etmiştir. Son olarak ta 1953 yılında 1.HÜ F-84G 'lerle teçhiz edilmiştir. 1953 sonunda toplam 12 filonun standart av-bombardıman uçağı olmuştur. Bu filolar şunlardır:


    9. Hava Üssü


    191. Filo 1952-1965


    192. Filo 1952-1957


    193. Filo 1952-1965


    6. Hava Üssü


    161. Filo 1952-1966


    162. Filo 1952-1962


    163. Filo 1952-1964


    8. Hava Üssü


    181. Filo 1952-1960


    182. Filo 1952-1961


    183. Filo 1952-1961


    1. Hava Üssü


    111. Filo 1953-1958


    112. Filo 1953-1958


    113. Filo 1953-1959

    1950 ortalarında diğer NATO ülkeleri F-84G 'leri değiştirmeye başlayınca ellerindeki 121 uçağı değişik zamanlarda ülkemize gönderdiler. THKv 'de de kanatlarda metal yorgunluğu tespit edilmiş ve F-84G 'ler 1950 'li yılların sonlarında emekliye sevk edilmeye başlamıştır. İlk olarak 111. Filo 1958 'de elindeki uçakları F-100D 'lerle değiştirdi. Bunu aynı yıl 112. Filo ve 1959 yılında 113. Filo takip etti. 1965 'de de 193. Filo F-84F 'leri kullanmaya başladı.


    F-84G spec 's/doneleri:


    Crew/mürettebat:1 , engine/motor: 1 x Allison J35-A-29, thrust/itiş gücü:21,9kN, wingspan/kanat açıklığı:11.40m, length/boyu:11.70m, height/yüksekliği:3.80m, wing area/kanat alanı:24.20m2, start mass/kalkış ağırlığı:8456 - 10670kg, empty mass/boş ağırlığı:5033kg, max. speed/azami hızı:970 km/hr, cruise speed/seyir hızı:775 km/hr. Ceiling/tavanı: 12350m, range (w/max.fuel)/menzili(azami yakıtla):1680 km, armament/silah donanımı:6 x 12.7mm MG 900kg bombs or 6 x rockets.



  3. #3
    Canadair Sabre Mk.II (F-86E)

    1885 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1886 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1887 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1888 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1889 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1890 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1891 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1892 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    Amerikan North American Aviation firması yapımı F-86 'lar, F-15 'lerin doğuşuna kadar USAF tarafından kullanılmış ilk ve tek hava üstünlük savaşçı, hava muharebe uçağıdır. Üstün performansıyla kendini Kore Savaşları 'nda, kendileri gibi üstün yeteneklere sahip MiG-15 'ler karşısında ispatlamıştır. İlk üretim tipi P-86A olup 33 adedi 20 Kasım 1946 'da, ilk prototip uçuşundan dahi önce hizmete girmiştir. 1948 Temmuz 'unda ise USAF uçak kodlaması değiştirilmiş, takip karşılığı olan 'P ' yerine avcı karşılığı olan 'F ' kullanılmaya başlanmıştır. Böylece uçağın yeni tanımı F-86A olmuştur.


    Bunu takip eden üretim modeli gündüzleri görev yapabilen F-86E olmuştur. İlk çalışmalar North American Aviation tarafından 20 Kasım 1949 'da başlatılmış, 17 Ocak 1950 'de de 111 uçaklık sipariş alınmıştır. F-86E dış görünüş olarak F-86A 'nın benzeri olmakla birlikte 'tamamı uçan ' kuyruk kanatlarına sahipti. Bu uygulama transsonik hızlarda tespit edilen ve istenmeyen karakteristiklerin giderilmesi için yapılmıştır. F-86A kuyruğuna takılan elektrik motoru aşırı yükleri ayarlayabilmek için stabilizatör konum açısını değiştirebiliyordu.

    Kanada 1949 'da NATO 'ya katılınca Hava Kuvvetleri 'ni iyileştirmek mecburiyetinde kalmıştı. Zamanın en iyi çözümü ise Batı Dünyası 'nın en iyi muharebe uçağı olan F-86 'lardı. Ancak Kanada 'da bile çok kişi tekrar bir ABD uçağı görmektense İngiliz yapımı uçak kullanılmasında israr ediyorlardı. Kanada Hükümeti de çözüm olarak bu uçakların lisans altında yapılması kararını aldı ve bu tarzda uygulama yapan ilk müttefik ülke oldu. 1949 'da Canadair Ltd. F-86 'ları Kanada 'da üretmek için lisans aldı. İlk yapılan uçağa CL-13 Sabre Mk.1 denildi. Bu uçak aslında F-86A 'nın aynıydı ve yalnız bir adet üretildi. Mk.2 , F-86E muadili olup o da General Electric J47-GE-13 turbojet motoru ile teçhiz edilmişti. Kore Savaşı 'nda F-86 sıkıntısı çeken USAF Şubat 1952 'de Canadair 'e 60 adet Mk.2 siparişi verdi. F-86E-6-CAN olarak kodlandırılan bu uçaklar Şubat-Temmuz 1952 arasında USAF 'a teslim edildiler. Canadair Mk.III ve daha sonraki modellerde kendi yapımı Avro Orenda motorlarını kullanmaya başladı. Elde mevcut Mk.II 'lerden 107 adedini yenilendikten ve kanat uçlarını modifiye ettikten sonra THKv 'ye verdi. Bu uçaklar F-86E(M) olarak adlandırıldı (M= modifiye edilmiş). Gelen uçaklar ilk olarak 141. ve 143. Filo 'lara verildi. 141 filonun bir ünitesinden kurulan 142. Filo da Sabre 'lerle donatıldı. 1956 'dan itibaren 191. Filo da bu uçakları kullanmaya başladı. F-86E(M) Sabre 'leri kullanan filolar ve kullanım süreleri aşağıdadır.


    141. Filo 1954-1964 (F-104G 'lerle değiştirildi)

    142. Filo (bilahare 151. Filo olarak adlandırıldı) 1955-1967 (F-5A 'larla değiştirildi)

    143. Filo (bilahare 152. Filo olarak adlandırıldı) 1955-1968 (F-5A 'larla değiştirildi)

    191.Filo ..1956-1964 (F-104G 'lerle değiştirildi)

    Özellikleri/specifications:
    Mürettebat/crew:1, motor/engine: 1 x J-47-GE -13 turbojet, itiş gücü/thrust: 2350 kg (23.08 kN), kanat açıklığı/wingspan: 11.28m, uzunluk/length: 11.43m, yükseklik/height: 4.25m, azami hız: 1.072 km/h, azami kalkış ağırlığı/max take-off weight: 7.458 kg, tavan/ceiling: 16.170m, havada kalış süresi/airborne endurance: 2 saat/hours, harekat yarıçapı: action radius: 856 km, siahları/armament: 6 x 12.70mm MG & 24 x 2 ¾ ' roket.





  4. #4
    MKEK Model-4 'Uğur '



    1893 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1894 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1895 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1896 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1954 yılında Türk uçak sanayini geliştirmek maksadıyla bir eğitim uçağı üretimi programlanır. Üretim için 1944 'den beri temel eğitim uçağı olarak kullanılan Miles 'Magister ' esas alınır. THvKv başlangıçta bu uçaktan 100 adet sipariş eder ancak artan maliyetler karşısında bu sayı azaltılır. 1955-57 arasında toplam 57 adet 'Uğur ' üretilir. Bu uçaklardan üç adedi Ürdün Kraliyet Hava Kuvvetleri 'ne hibe edilir. Diğerleri ise Uçuş Okulu 'na tahsis edilirler. 1962 yılına kadar görevde kalan bu uçaklardan 12 'si THK 'na tahsis edilir ve 1969 sonuna kadar uçmaya devam eder.

    Özellikleri/Specifications:
    Mürettebat/Crew: 2 , motor/engine: 1 x Gipsy Major pistonlu motor/reciprating engine, gücü/power: 145 HP, kanat açıklığı/wingspan: 9,50m , boyu/length: 7,50m , yükseklik/height: 2,16m , azami ağırlığı/max take-off weight: 923 kg, azami hızı/max velocity: 216 km/h , havada kalış süresi/airborne endurance: 3,5 saat (3,5hours) , azami menzil/max range: 512 Kapı Menfezi, azami tavan/max ceiling: 4575 m

  5. #5
    Beechcraft T-34A 'Mentor '



    1897 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1898 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1899 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1900 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    Model 45 temel eğitim uçağı Beech Model 35 Bonanza temel alınarak geliştirilmiş bir uçaktır. İlk olarak 1948 'de USAF 'dan gelmesi beklenen bir talebi karşılamak için yapılmıştır. O günlerde USAF temel jet pilotu eğitiminin en iyi yolunun jet motorlu uçaklarla mı yoksa piston motorlu uçaklarla mı başlayarak gerçekleştirileceğini tartışıyordu. Karar 1953 Mart 'ında piston motorlu temel eğitim uçaklarından yana verildi. Seçilen uçak Model 45 'di, bu uçak T-34 Mentor olarak adlandırıldı. USAF için toplam 450 T-34A sipariş edildi. Bunu bir yıl sonra ABD Donanması 'nın 423 uçaklık T-34B siparişi takip etti.
    T-34A 'lar THKv 'nin jet devrine geçişten sonra pilot eiğitimini kendi üzerine alması nedeniyle Kanada 'dan hibe olarak gelmiştir. 24 uçağın tamamı iki parti halinde 1956 'da gelmiş ve tamamı Hava Okulu 'na tahsis edilmiştir. 1974 'e kadar burada görev yapan uçaklar aynı yıl 123. Filo 'ya devredilmiştir. 1974 'de T-41 'lerin gelişinden itibaren 1993 ytılına kadar müştereken temel eğitim görevini üstlenmişlerdir. Aynı yıl Türk Hava Kurumu 'na devredilmişlerdir.

    Özellikleri/specifications:
    Mürettebat/crew: 2, motor/engine: 1 x 0-470-13A Continental , kanat açıklığı/wingspan: 9.97m, uzunluk/length: 7.87m, yükseklik/height: 2.92m, boş ağırlığı/empty weight: 1310kg, azami kalkış ağırlığı/maximum take-off weight: 1537kg, azami hızı/maximum speed:437km/h, havada kalış süresi/airborne endurance: 3 saat/hours, tavan/ceiling:6120m silah donanımı/armament: Yok/None

  6. #6
    Republic RF-84F 'Thunderflash '

    1901 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1902 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1903 - Dünden Bugüne Uçaklarımız



    1904 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1905 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1906 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1907 - Dünden Bugüne Uçaklarımız


    Amerikan Republic firması tarafından tasarlanan ve üretilen RF-84F, F-84F 'Thunderstreak 'in foto-keşif versiyonudur. Birçok komponentleri F-84F ile aynı olmakla birlikte jet hava emişlerinin burundan kaldırılıp kanat köklerine yerleştirilmiş olması ile ayrılır. Buruna da bir grup kamera yerleştirilmiştir. Ancak kanat diplerine yerleştirilmiş hava alışları güç kaybına neden olduğundan üretici firma bu uygulamanın üretimde değiştirilerek uygulanmasını istemiştir. Ancak USAF 'ın elindeki yaşlı ve silahsız RF-80 'leri acilen değiştirmek istemesi nedeniyle bu varyasyon üretime sokulmuştur. İlk üretim öncesi prototip (51-1828) üretimi 1952 Şubat 'ında gerçekleştirilmiştir. Bu modelde kanat diplerinde 4 adet 0.50 inç makinelı tüfek bulunmaktaydı.


    1955 Haziran 'ında çıkan ilk üretim modelleri Wright J-65-W-3 turbojet motoru ile donatılmıştı. Daha sonraki modellerde 7800 lb (3525 kg = 34.60 kN) itiş gücü olan Wright J-65-W-7 kullanılmıştır. Kanat üzerine takılan spoylerler ile saniyede maksimum 300o yuvarlanma (=roll) sağlanmıştır. Bu uygulamanın nedeni kanat altlarına takılan asimetrik tanklardan kaynaklanmıştır. Burundaki kamera haznesi, lieri bakan, yana, aşağı dikey ve açılı bakışa sahip azami altı kamera alabiliyordu.


    RF-84F 'Thunderflash 'ların USAF birimlerine teslimatı 1954 Mart 'ında başladı. Fakat buradaki servis ömürleri oldukça kısa sürdü ve 1950 sonları ilke 1960 başlarında F-101 'Voodoo 'larla değiştirildiler.


    THKv 'nde toplam 83(*) adet RF-84F 'Thunderflash ' görev yapmıştır. Bu uçaklar değişik zamanlarda değişik menşelerden gelmiştir. 14 uçak 1956 'da, 19 uçak 1957 'de ve 13 uçak 1958 'de MAP dahilinde ABD 'den gelmiştir. Bundan sonraki teslimatlar 1959-1966 arası değişik NATO ülkelerinin birliklerinden kaydırılan uçaklardan ibaret olup Fransız, Alman ve Hollanda Hava Kuvvetleri 'nden gelmiştir.1976 'da RF-5A 'ların, 1980 'de de RF-4E 'lerin gelişi ile görev dışı kalmışlardır. THKv 'nde 'Thuderflash ' kullanan birlikler aşağıdadır:


    114. Filo ' ' ' ' ' ' '1956-1972 (RT-33A 'ların yerine)

    184. Filo ' ' ' ' ' ' '1957-1976 (RF-5A 'larla değiştirildi)

    113. Filo ' ' ' ' ' ' '1972-1980 (RF-4E 'lerle değiştirildi)

    192. Filo ' ' ' ' ' ' '1963-1965
    182. Filo ' ' ' ' ' ' '1963-1969


    Özellikleri/Specifications:

    Mürettebat/crew:1, engine/motor: 1 x Wright J65-W-7 turbojet, itiş gücü/thrust: 7800 lb (34.60kN), kanat açıklığı/wingspan: 10.21m, uzunluk/length: 14.49m, yükseklik/height: 4.56m, azami hız/maximum speed, 1120km/h deniz seviyesinde/at sea level (Mach 0.89), 1002 km/h 10,640 metrede (Mach 0.92). azami menzil/maximum range: 3200 km tavan/ceiling: 14,000m, boş ağırlık/empty weight: 6345 kg, azami kalkış ağırlığı/max. take-off weight: 11.476kg, silah donanımı/armament: 4 x 0.50 inch MG.

  7. #7
    North American F-100C/D/F 'Super Sabre '

    4564 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    4565 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1908 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1909 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1910 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1911 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1912 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1913 - Dünden Bugüne Uçaklarımız



    İlk prototip uçuşu 25 Mayıs 1953 'de gerçekleştirilen F-100 'North American ' firması tarafından geliştirilen ve tasarımı F-86 'Sabre 'a dayandırılan bir av-bombardıman uçağıdır. F-100C 'lere ilaveten av-bombardıman tipi olan F-100D tipi de geliştirilmiş ve geniş bir kullanım alanı bulmuştur. Avcı yetenekleri geliştirilmiş, 4 adet AIM-9 AA füze ile donatılmış ve taktik bombardıman uçağı olarak gövde altında M-61 nükleer bomba taşıyacak duruma getirilmiştir . Ayrıca iki kişilik eğitim tipi olan F-100F de mevcuttur. Her üç tip de THK 'da kullanılmıştır. 1953-1959 yılları arasında 2294 adet üretilmiş olup bunun 1274 'ü F-100D tipindedir. Bu uçaklarda Pratt & Whitney tarafından F-86 'lar için üretilen J47 jet motorlarının geliştirilmiş modeli olan J57 'ler kullanılmıştır. 'Afterburner 'lı olan bu motorlar 10.000lb üzerinde itiş gücü üreten ilk Amerikan turbojetidir. F-100 'lerin takma adı 'Super Sabre 'dır. Vietnam savaşı 'nın ilk yıllarında görev alan bu uçaklar MiG-17 'lerin üstün manevra yetenekleri, MiG-21 'lerin manevra yeteneklerine ilaveten Mach-2 'yi aşan hızları karşısında başarılı olamayıp geri çekildiler ve F-4E 'Phantom-2 'lerle değiştirildiler.


    1958 'den itibaren Türk Hava Kuvvetleri F-100 'leri MAP programı dahilinde teslim almaya başladı. İlk gelenler F-100D ve F-100F modelleri olup USAF envanterinden gönderilmiştir. Bu uçaklardan toplam 163 adet teslim alınmıştır. Bunların içinde çok az miktarda Danimarka 'dan gelenler de vardır. Bu sevkiyatı 1972 yılından başlamak üzere F-100C 'ler izlemiştir. Bunlardan 115 adet gönderilmiştir. Bu uçakların en az beş hava üssü tarafından kullanıldığı bilinmektedir. Türk F-100 'leri Kıbrıs harekatında yoğun ve etkili bir şekilde kullanılmıştır. Son THKv F-100 'ü 1988 'de emekliye ayrılmıştır. F-100 'lerin kullanıldığı filoların listesi aşağıdadır:
    F-100D kullanan filolar:


    111.Filo.1958-1979


    113.Filo .1959-1972


    112.Filo ' ' ' ' ' ' '.1962-1965 ve 1970-1974


    182.Filo ' ' ' ' ' ' '.1969-1972


    171.Filo ' ' ' ' ' ' '.1972-1977 (bilahare 113. Filo olarak ismi değiştirildi)


    172.Filo ' ' ' ' ' ' '.1972-1978 (bilahare 182.Filo olarak ismi değiştirildi)


    131.Filo ' ' ' ' ' ' '.1974-1987


    132.Filo ' ' ' ' ' ' '.1973-1987


    181.Filo ' ' ' ' ' ' '.1972-1986


    182.Filo ' ' ' ' ' ' '.1980-1986




    F-100C kullanan filolar:


    172.Filo ' ' ' ' ' ' '.1972-1979 (bilahare 113. Filo olarak ismi değiştirildi)


    181.Filo ' ' ' ' ' ' '.1972-1986


    132.Filo ' ' ' ' ' ' '.1973-1987


    131.Filo ' ' ' ' ' ' '.1974-1987

    182.Filo ' ' ' ' ' ' '.1980-1986


    F-100C spesifikasyonları/specifications


    Mürettebat/Crew: 1, motor/engine: 1 x Pratt & Whitney J57-P21 (A/B), itiş gücü/thrust: 4610kg kuru/dry, 7232kg A/B (45.30kN kuru/dry, 71.02kN A/B), kanat açıklığı/wingspan: 11.78m, uzunluk/length: 14.32m, yükseklik/height:4.71m, kanat alanı/wing area: 35.60m2, azami hız/max speed: 1254 km/h(deniz seviyesinde/at sea level), 1525 km/h (30.000 ft 'de), tavan/ceiling: 14.900m, menzil/range: 3200 km, servis menzili/service range: 944 km, silah donanımı/armament: 4 x 20mm Pontiac M39-A2 top, kanat altı 6 pilonda 2260kg bomba veya bomba artı 2 adet drop-tank/ 4 x 20mm Pontiac M39-A2 cannon, 5000lb bombload or two droptanks on six underwing pylons.


    F-100D spesifikasyonları/specifications


    Mürettebat/Crew: 1, motor/engine: 1 x Pratt & Whitney J57-P21 (A/B), itiş gücü/thrust: 4610kg kuru/dry, 7232kg A/B (45.30kN kuru/dry, 71.02kN A/B), kanat açıklığı/wingspan: 11.78m, uzunluk/length: 15.20m, yükseklik/height:4.93m, kanat alanı/wing area: 36,97m2, azami hız/max speed: 1270 km/h(deniz seviyesinde/at sea level), 1426 km/h (30.000 ft 'de), tavan/ceiling: 14.900m, menzil/range: 3200 km, servis menzili/service range: 944 km, silah donanımı/armament: 4 x 20mm Pontiac M39-A2 top, kanat altı 6 pilonda 2 adet drop-tank ve 4 adet AIM-9 AA füze veya bomba yükü artı gövde altında 1 adet M-61 nükleer bomba/ 4 x 20mm Pontiac M39-A2 cannon, two droptanks and 4 pcs AIM-9 AA missiles or bombs on six underwing pylons plus M-61 nuclear bomb under the fuselage.


    F-100F spesifikasyonları/specifications

    Mürettebat/Crew: 2 (tandem), motor/engine: 1 x Pratt & Whitney J57-P21 (A/B), itiş gücü/thrust: 4610kg kuru/dry, 7232kg A/B (45.30kN kuru/dry, 71.02kN A/B), kanat açıklığı/wingspan: 11.78m, uzunluk/length: 15.20m, yükseklik/height:4.93m, kanat alanı/wing area: 36,97m2, azami hız/max speed: 1270 km/h(deniz seviyesinde/at sea level), 1426 km/h (30.000 ft 'de), tavan/ceiling: 14.900m, menzil/range: 3200 km, servis menzili/service range: 944 km, silah donanımı/armament: 4 x 20mm Pontiac M39-A2 top, kanat altı 6 pilonda 2 adet drop-tank ve 4 adet AIM-9 AA füze veya bomba/ 4 x 20mm Pontiac M39-A2 cannon, two droptanks and 4 pcs AIM-9 AA missiles or bombs on six underwing pylons.

  8. #8
    Lockheed F-104G/TF-104G/RF-104G, Canadair CF-104G/CF-104D, Alenia F-104S "Starfighter"

    1914 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1915 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1916 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1917 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1918 - Dünden Bugüne Uçaklarımız


    1919 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1920 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1921 - Dünden Bugüne Uçaklarımız


    1922 - Dünden Bugüne Uçaklarımız


    F-104G USAF tarafından sınırlı sayılarda gündüz muharebe uçağı olarak kullanılan F-104C' nin Avrupa'da üretilen versiyonudur. F-104C'ye son derece benzemekle birlikte çok amaçlı, her türlü hava şartlarında uçabilen uçak özelliğiyle ayrılmaktadır. F-104G'nin gövdesine, biri gövde altında, ikisi kanat uçlarında ve ikisi kanat altında olmak üzere 5 yükleme noktası ilave edilmiştir. Bu pilonlarda dört adet infrared güdümlü AIM-9 "Sidewinder" füzesi de dahil olmak üzere 1808 kg harici yük taşıyabilmektedir.


    F-104G'nin motoru 4,520kg kuru, 7,051kg art yakıcılı (AB) itiş gücüne sahip General Electric J79-GE-11A'ydı. Bu motor lisans altında Almanya'da MAN-Turbo, Belçika'da Fabrique Nationale, İtalya'da Fiat ve Kanada'da Orenda tarafından üretilmiştir.


    Avrupa'lı F-104G üreticileri 4 ana grupta toplanmıştı. Güney Grubu olarak adlandırılan grup Dornier, Heinkel, Messerschmitt (sonraları MBB, Messerschmitt,-Bölkow-Blohm olarak reorganize olmuşlardır) ve Siebel'den meydana gelmişti. Bu grubun motor imalatçısı BMW'ydi. Kuzey Grubu ise Hollanda'lı Fokker, Dordrech and Aviolanda ile birlikte Focke Wulf, Hamburger Flugzeugbau ve Weserflugzeugbau isimli Alman firmalarından oluşuyordu. Batı Grubu da Belçika'lı SABCA (Societe Anonyme Belge de Constructions Aeronautiques) ve Fairey S.A meydana gelmişti. Motor üreticisi Fabrique Nationale idi.İtalyan Grubu da son Avrupalı imalatçı grubuydu. Grubun ana firması FIAT olup Aerfer-Macchi, Piaggio, SACA ve SIAI-Marchetti de alt üreticilerdi. İlk F-104G uçuşu 5 Ekim 1960'de gerçekleşti, teslimatlara da 1961 Mayıs'ında başlandı. İlk üretim planları 210 uçağın Güney Grubu, 350 uçağın Kuzey Grubu, 188 uçağın Batı Grubu ve 199 uçağın İtalyan Grubu'nca yapılmasını öngörüyordu. Ancak hizmete erken girmesini temini maksadıyla Avrupalı üreticiler üretimi rayına oturtana kadar bir grubun Lockheed tarafından yapılması kararlaştırıldı.Lockheed 139 adet üretim gerçekleştirdi ve bu uçaklar Alman, Yunanistan, Norveç veTürk Hava Kuvvetleri'ne sevk edildi. Buna ilaveten birkaç uçak ta imalat numunesi oluşturmak üzere Belçika ve İtalya'ya verildi. Buna ilaveten birkaç adet TF-104G'nin imalatı da Lockheed tarafından gerçekleştirildi. İlk Lockheed yapımı F-104G uçuşu 7 Haziran 1960'da gerçekleştirildi. Avrupa'da üretim rayına girdikten sonra da USAF, MAP programı dahilinde bazı NATO ülkelerine dağıtılmak üzere 140 adet F-104G'yi Canadair firmasına sipariş etti. Bu uçaklar Norveç, Danimarka, Yunanistan, Türkiye ve İspanya'ya verildi.


    İlk yapımlarda fırlatma koltuğu Lockheed yapımı Model C-2'yi fakat 1967 başından itibaren bu koltuk sıfır irtifa, sıfır hızda fırlatmaya müsait Martin-Baker Mk GQ7(F) ile değiştirildi.


    1973 yılında MBB tarafından son teslimatın yapılmasıyla F-104G programı sona erdi.


    USAF tarafından sipariş edilen F-104G'lere ilaveten Canadair firması RCAF (Kanada Hava Kuvvetleri) için CF-104'leri üretti. Kanada yapımı CF-104'ler temelde F-104G'lere benzemekle birlikte RCAF gereksinimleri paralelinde bazı değişiklikleri de içeriyordu. F-104G'ler havadan-havaya ve havadan-karaya görevlere uygun olarak üretilmişlerdi fakat CF-104'ler ise yalnız havadan-karaya görevlere uygun olarak techiz edilmişlerdi. Başlangıçta M61A1 otomatik topu da çıkarılmıştı. Bu uçaklar Orenda firması tarafından lisans altında üretilen J79 turbojet motorları ile donatılmışlardı.


    İtalyan yapımı F-104S'ler ise "Starfighter" serisinin en güçlü versiyonudur. FIAT tarafından üretilen F-104G'nin iyileştirilmiş ve geliştirilmiş bir modelidir. Başlangıçta yalnız İtalyan Hava Kuvvetleri için öngörülen bu model Türkiye'ye de ihraç edilmiştir.


    F-104S'ler %13 daha fazla itiş gücü sağlayan J79-GE-19 motoru ile donatılmışlardı. F-104S'in önemli farklılıklarından biri de hareketli hedefleri belirleyebilen, izleyebilen, orta menzilli yarı aktif radar başlıklı güdümlü füzeleri yönlendirebilen bir radara sahip olmalarıdır. Daha önceki Starfighter'lar ise yalnızca infrared güdümlü füzeler kullanabiliyordu. R21G/H radarı aynı zamanda arazi konturlarını ve harita çıkarma, arazi ve engebelerin kesitlerini çıkarma yeteneklerine sahipti. Bu sayede F-104S bir av-bombardıman uçağı yeteneklerine de sahip oluyordu.


    F-104S'in gövde ve kanat altlarında daha fazla yükleme noktaları vardı. Hava alış oluklarının altlarına iki adet pilon ve kanat altı pilonlarının birden ikiye çıkarılması sayesinde 9 yükleme noktasında sahip bulunuyordu. Kanat altındakiiç pilonlar yakıt tankı veya bomba, dış pilonlar ise BVR (görüş mesafesi ötesi) füzeler içindi. Gövde altı pilonlarında AIM-9 "Sidwinder" füzeleri taşınıyordu. Daha fazla yakıt ve avioniklere yer bulabilmek için M61A1 topu kaldırılmıştı.


    Türkiye MAP programı dahilinde F-104G'leri alan ilk ülkelerden biridir. F-104'lerin gelişine hazırlık olarak 25 Mart 1963'de Mürted'deki 4.AJÜ'nde 144.Filo kuruldu. 10 Mayıs1963'de ilk 15 F-104G deniz yolu ile geldi ve bu uçaklar aynı yılın Temmuz ayında 144. Filo'ya teslim edildiler. Temmuz 1963'de de iki adet TF-104G ile 1964'de Canadair yapımı 18 adet F-104G geldi ve 2 adet TF-104G geldi. Bu uçakları 1965 yılında 5 adet Canadair yapımı F-104G takip etti. Bu uçakların tamamı aynı filoya tahsis edildi. 1968 yılında USAF stoklarından 3 adet F-104G ve 1 adet TF-104G teslim alındı. İspanyol Hava kuvvetleri de kendi envanterlerindeki 9 adet F-104G'yi 1972'de, 2 adet TF-104G'yi de 1972/1973 yıllarında teslim ettiler.


    1974 Aralık ayında, Kıbrıs ambargosu nedeniyle zorluklar yaşayan THKv 18 adetlik F-104S siparişinin ilk 6'sını İtalya'dan aldı. Bakiye ise ayda 3 uçak olarak gelmeye devam etti. 1975'de sipariş miktarı iki katına çıkarıldı ve neticede sipariş tutarı 40 uçağa çıkarıldı. Yeni siparişin tamamı 1976'da geldi.


    1980 yılından itibaren Avrupa ve Kanada'da servis dışı bırakılmaya başlayan CF-104, F-104G, TF-104G ve RF-104G'ler Türkiye'ye transfer edilmeye başlandı. Bu işlem Belçika'dan gelen 17 adet F-104G, Hollanda'dan gelen 43 adet F-104G ve 12 adet TF-104G, Norveç'ten gelen 12 adet RF-104G, 1 adet TF-104G, Almanya'dan gelen 165 adet F-104G ve 36 adet TF-104G'den ibarettir. Kanada Hava Kuvvteleri de ellerindeki CF-104'leri, F-18A/B'ler hizmete girdikten sonra THKv'ye vermeyi taahhüt ettiler. Kanada'dan 44 adet CF-104G ve 6 adet CF-104G olmak üzere toplam 50 uçak 1986 yılında ülkemize geldi. Bu uçaklar 181. ve 182. Filo'lara tahsis edildiler.

    Geçen zaman içinde F-104'ler yavaş yavaş hizmetten çekilmeye ve diğerleri için yedek parça olmaya başlamıştır. En son 182. Filo'nun CF-104'leri 1996'da F-16C/D'lerle değiştirilerek F-104'lerin tamamı servis dışı bırakılmış oldu.


    F-104G/TF-104G Özellikleri/specifications:


    Mürettebat/crew:1 (2), motor/engine: 1 x General Electric J79-GE-11A turbojet(1), itiş gücü/thrust: 4,520kg kuru/dry, 7,051kg AB ile/with afterburning, kanat açıklığı/wingspan: 6,61m, uzunluk/length: 16.62m, yükseklik/height: 4,10m, kanat alanı/wing area 18.12 m2 , azami hız/maximum speed 1,890 km/h (at 50,000 feet=15,200m'de), 2,191 km/h (at 35,000 feet=10,640m'de), ani fırlama hızı/maximum dash speed: 2,558 km/h (Mach 2.35, at 40,000 feet=12,160m'de), görev tavanı/service ceiling: 15,200m, azami tavanı/absolute ceiling: 27,360m, normal menzili/normal range 1,782 km, azami menzili/maximum range (dört adet 'drop-tank'la/with four drop tanks): 2,630 km, boş ağırlığı/empty weight: 6,326 kg, azami kalkış ağırlığı/maximum takeoff weight: 13,125kg , silah donanımı/armament: 1 x 20-mm M61A1 top/cannon, 4 x AIM-9B Sidewinder AA füze/missiles, azami 1808 kg harici yük(bombalar, roketler, napalm, yakıt tankları)/ maximum 1808kg of external ordinance (bombs, rockets, napalm, drop tanks)(gövde altı ve kanat altı ve kanat uçundaki toplam 5 adet pilonda/on 5 pylons located at underwings, under the fuselage and at wingtips.)


    CF-104G/CF-104D Özellikleri/specifications:


    Mürettebat/crew: 1 (2), motor/engine: 1 x Orenda J79-OEL-7 turbojet, itiş gücü/thrust 4,520kg. kuru/dry, 15,800 lb.s.t. AB ile/with afterburning. kanat açıklığı/wingspan:6,66m, uzunluk/length: 16,65m, yükseklik/height: 4,10m, , kanat alanı/wing area 18,12m2, azami hız/maximum speed 1,890 km/h (at 50,000 feet=15,200m'de), 2,191 km/h (at 35,000 feet=10,640m'de), ani fırlama hızı/maximum dash speed: 2,558 km/h (Mach 2.35, at 40,000 feet=12,160m), görev tavanı/service ceiling 15,200m, azami tavanı/absolute ceiling 27,360m, normal menzili/normal range 1,782 km, azami menzili/maximum range (dört adet "drop-tank"la/with four drop tanks): 2690 km, boş ağırlığı/empty weight:6,286 kg, azami kalkış ağırlığı/maximum takeoff weight: 13,059kg , silah donanımı/armament: 4 x AIM-9B Sidewinder AA füze/missiles, azami 1808 kg harici yük(bombalar, roketler, napalm, yakıt tankları)/ maximum 4000lb of external ordinance (bombs, rockets, napalm, drop tanks)(gövde altı ve kanat altı ve kanat uçundaki toplam 5 adet pilonda/on 5 pylons located at underwings, under the fuselage and at wingtips.) (Başlangıçta M61A1 topu kaldırılmıştı/Initially the M61A1 cannon was removed)


    F-104S Özellikleri/specifications :

    Mürettebat/crew: 1, motor/engine: 1 x General Electric J79-GE-19 turbojet, itiş gücü/thrust:11,870 lb.s.t.kuru/dry and 17,900 lb.s.t. AB ile/with afterburner, kanat açıklığı/wingspan: 6,66m, uzunluk/length: 16,64m, yükseklik/height: 4,10m, kanat alanı/wing area: 18,12 m2, azami hız/maximum speed: 2,393 km/h (at 36.000 feet=10,944m'de), 1,506 km/h (deniz seviyesinde/at sea level), görev tavanı/service ceiling 17,630m, azami tavanı/absolute ceiling 28,000m, normal menzili/normal range 2,550 km, azami menzili/maximum range (dört adet "drop-tank"la/with four drop tanks): 2995 km, , boş ağırlığı/empty weight:6,735 kg, azami kalkış ağırlığı/maximum takeoff weight: 14,012kg , silah donanımı/armament: 2 x AIM-9B Sidewinder AA-IR füze/missiles, 2 x AIM-7 "Sparrow" AA-Radar füze/missiles (veya 2 x Selenia Aspide AA füze/ or 2 x Swelenia Aspide AA missiles) azami 3,390 kg harici yük(bombalar, roketler, napalm, yakıt tankları)/ maximum 3,390kg of external ordinance (bombs, rockets, napalm, drop tanks)(3'ü gövde altında, 4
    'ü kanat altında ve 2'si kanat uçundaki toplam 9 adet pilonda/on 9 pylons located at 4 under the wings, 3 under the fuselage and 2 at wingtips.)

  9. #9
    Cessna T-37B/C 'Tweetybird '

    1923 - Dünden Bugüne Uçaklarımız



    1924 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1925 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    Temel jet eğitimi vermek amacıyla toplam 50 adet T-37C MAP dahilinde ABD 'den alınmıştır. İlk beş uçak 1963 'de gelmiş, bakiye ise değişik partiler halinde 1967 sonuna kadar teslim edilmiştir. İlk gelenler 'Jet Eğitim Filosu 'na tahsis edilmiştir. Daha sonraları İzmir-Çiğli 'deki 122.Filo 'da görevlendirilen bu uçaklar 1969-1970 arası geçici olarak Konya 'daki 3.AJÜ 'nde bulunan 131. ve 132.Filo 'lara nakledilmiştir. Bu uçaklara ek olarak, THKv 'nin temel jet eğitim filosunu takviye etmek için 1978 yılında 20 adet T-37B USAF 'tan, 1992 'de de 5 adet Ürdün Hava Kuvvetleri 'nden TuAF 'a teslim edilmiştir. Bu uçakların tamamı da 122.Filo 'ya tahsis edilmiştir.

    Özellikleri/Specifications:
    Mürettebat/crew: 2, motor/engines: 2 x Westinghouse J69-T-25 turbojet, gücü/thrust: kanat açıklığı/wingspan: 10.32m, uzunluk/length: 8.92m, yükseklik/height: 2.79m, boş ağırlık/empty weight: 1840kg, azami kalkış ağırlığı/maximum take-off weight: 2980kg, azami hızı/maximum speed: 685 km/h, tavan/ceiling: 7620m, menzil/range: 1500km

  10. #10
    Republic F-84F/F-84Q 'Thunderstreak '

    1926 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1927 - Dünden Bugüne Uçaklarımız



    1928 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1929 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1930 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1931 - Dünden Bugüne Uçaklarımız

    1932 - Dünden Bugüne Uçaklarımız


    F-84F 'ler F-84G 'lerden dış görünüş olarak kanat-kuyruk yapısı ve değişik kokpiti ayrılır. Geriye eğik kanatlar, bunlarla uyumlu yatay stabilizatörler en büyük farklılıklardır. F-84F 'ler USAF-TAC tarafından F-84G 'lerden sonraki taktik nükleer bomba taşıma kapasitesine sahip bir uçak olarak tasarlanmıştı. İlk üretim planlarına göre 1950 Ağustos 'unda üretime başlanacak ve 1951 'in Sonbahar 'ında ilk teslimatlar başlayacaktı. Ancak üretimde sorunlarla karşılaşıldı. Geriye eğik kanatlar pres üretimi gerektiriyordu. Ülkede (ABD 'de) bu işe uygun presler de B-47 'lerin kanatlarının üretimine tahsis edilmişti. Bu nedenle kanatların presleme işlemi olmaksızın üretimini gerçekleştirecek proje tadilatlarına gidildi. Bu da programda büyük gecikmelere neden oldu. Diğer bir problem de lisans altında üretilecek olan J-65 'Sapphire ' motorlarda yaşandı. 1951 temmuz ayında ana üretici firma Republic teslimat şartlarını yerine getiremiyeceğini bildirmesi üzerine aradaki boşluğu kapatmak için düz kanatlı F-84G 'lerin üretimine devam edilmesi kararlaştırıldı.


    İlk üretim (51-1346) 1952 Sonbaharı 'nda, bir yıllık bir gecikme ile sahneye çıktı ve ilk uçuşunu 22 Kasım 1952 'de yaptı. F-84F 'Thunderstreak 'lerden toplam 2711 adet üretilmiştir. Bu miktarın 599 'u General Motors tarafından üretilmiş, üretimin 1311 adedi Türkiye ve Yunanistan haricindeki NATO ülkelerine verilmiştir.


    Türkiye 'ye toplam 108 adet F-84F ve 185 adet F-84Q gelmiş ancak bunların hiçbiri birinci elden gelmemiştir. Avrupa 'da NATO 'ya bağlı hava kuvvetlerindeki F-84G 'ler F-84F/Q 'larla değiştirilmeye başlanınca kullanılmış F-84G 'ler THKv 'ye gönderilmiş,ancak MAP kapsamında birinci el F-84F/Q gönderilmemiştir. F-84F ve F-84Q 'ların gelişi, bu uçakların Avrupa 'da değiştirilmeye başlandığı 1959 yılından itibaren başlar. Bu uygulama THKv personeli arasında burukluk yaratmış, F-84G 'lere üvey evlat gibi bakılmaya başlanmıştır.


    F-84F 'lerin tamamı 1959, 1960 ve 1962 'de Fransız Hava Kuvvetleri 'nden gelmiştir. F-84Q 'lar ise 1964, 1965 ve 1966 'da gelmiş olup bu uçaklardan 20 adedi Norveç Hava Kuvvetleri 'nden, bakiyesi ise Alman Hava Kuvvetleri 'nden gelmiştir. 1964 'de 53 adet, 1965 'de 64 adet ve 1966 'da 48 adet F-84Q Alman Hava Kuvvetleri 'Luftwaffe 'den teslim alınmıştır. Norveç 'ten gelen 20 uçak ise 1965 'de gelmiştir. Bu uçakları kullanan filolar aşağıdadır:


    F-84F kullanıcıları:


    8.inci Hava Üssü


    181. Filo 1959-1966


    182. Filo 1961-1969


    183. Filo 1960-1966





    9.uncu Hava Üssü


    191. Filo 1963-1965


    192. Filo 1961-1993


    193. Filo 1965-1970





    3.üncü Hava Üssü


    131. Filo .1970-1974


    132. Filo .1970-1974





    F-84Q kullanıcıları:


    6.ncı Hava Üssü


    163. Filo .1964-1968





    1.inci Hava Üssü


    112. Filo ..1965-1969


    114. Filo ..1965-1975





    9.uncu Hava Üssü


    191. Filo ..1965-1968


    192. Filo ..1965-1970


    193. Filo ..1965-1970





    8.inci Hava Üssü


    181. Filo ..1966-1972


    183. Filo ..1966-1969





    3.üncü Hava Üssü


    131. Filo ..1970-1974


    132. Filo ..1970-1974




    F-100 ve F-5 'lerin gelişi ile bu uçaklar hizmet dışı bırakılmışlardır.


    Özellikleri/specifications:

    Mürettebat/crew: 1, motor/engine: 1 x Wright J65-W-3, itiş gücü/thrust:32.3kN, kanat açıklığı/wingspan: 10.24m, uzunluk/length: 13.23m, yükseklik/height: 4.39m, kanat alanı/wing area: 30.19m2, kalkış ağırlığı/take-off weight: 12701kg, azami hız/max speed: 1118km/h, menzil (azami yakıtla)/range (w/max.fuel): 2600km, silah donanımı/armament: 6 x 12.7mm MG, 2722 kg of weapons on external hardpoints/2722 kg kanat altı yükü

  11. #11
    Douglas C-54 'Skymaster '



    1933 - Dünden Bugüne Uçaklarımız



    1934 - Dünden Bugüne Uçaklarımız



    1935 - Dünden Bugüne Uçaklarımız


    C-54 'Skymaster ' sivil havayolu uçağı olan DC-4 'ün prototipi esas alınarak yapılmıştır. C-54 'ler USAAF 'da hizmete 1942 yılında başlamıştır. Başlangıçta 26 olan yolcu kapasitesi bilahare 49 'a çıkarılmıştır. ABD Donanması da aynı uçağı R5D kodu ile kullanmıştır. C-54/R5D II.Dünya Savaşı sırasında ABD silahlı kuvvetleri tarafından en çok kullanılan nakliye uçağı olmuştur. 1972 yılına kadar serviste kalmıştır.

    1959 yılında uzun menzil nakliye görevi görmek üzere iki adet C-54 THKv 'ne katılmıştır. Başlangıçta 'Özel Filo 'ya tahsis edilen uçaklar bilahare 224.Filo 'ya devredilmiştir. 1973 yılında hizmet dışı kalmıştır.

    C-54 specs/doneleri:
    Crew/mürettebat: 4, engines/motorlar: 4 x Pratt & Whitney R-2000-7 radial piston, power/gücü:4 x 1350 HP, wingspan/kanat açıklığı: 35.81 m,length/uzunluk: 28.63 m, height/yükseklik: 8.39 m, wing area/kanat alanı: 135.91 m2, empty weight/boş ağırlık: 17,237 kg, max take-off weight/azami kalkış ağırlığı:33,112 kg, max speed/azami hız: 441 km/h, cruise speed/seyir hızı: 385 km/h, range/menzil: 6276 km, ceiling/tavan: 6705 m.